Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/16903 K.2015/32329

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 16.01.2012 tarihinde iş akdinin haklı gerekçe olmadan bildirimsiz feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret alacağı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı hakkında Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/152 Esas sayılı dosyasından 17.12.2012 tarih saat 11.21'den itibaren iflasın açılmasına karar verildiği, her türlü tebligatın İstanbul İflas Müdürlüğüne yapılması gereğini beyan edilmekle dava dilekçesi 08.03.2013 tarihinde İflas Müdürlüğüne tebliğ edilmiş, ancak, dosyada işyeri kayıtları olarak Nadide Apartmanı Yöneticiliğine ait bir kısım evraklar sunulmuş olup, davalı, cevap vermediği gibi işyeri kayıtlarını da göndermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, her ne kadar davacının iş akdinin haklı bir gerekçe olmadan işveren tarafından fesih edildiği ileri sürülmüş ise de hizmet döküm cetvelinde davacının 2011 yılı 10.11.12 ayları ile 2012 yılı 1.ayında çıkışının yapıldığı tarihe kadar istirahatli olduğu, İş Kanunu'nun 18/3 F bendi ve 25/1 a ve 2 bendinde belirtilen süreler gözönüne alındığında davacının iş akdinin 3,5 ay sonra fesih edildiğinde ihbar süresine 6 hafta eklenmesi sureti ile geçen sürede iş aktinin davalı iş veren tarafından feshedildiği, davalı tarafça yapılan feshin İş Kanunu 25.maddesine uygun olarak yapıldığından davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağı gerekçesiyle davacının kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücreti istemi reddedilmiş, sadece ücret alacağı istemi hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Uyuşmazlık iş sözleşmesinin işveren tarafından sağlık sebepleriyle 4847 sayılı İş Kanunu’nun 15/I. Maddesindeki nedenlerle feshedilen işçinin kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 25/I. (b) maddesinde açıkça “işçinin hastalık, kaza, doğum ve gebelik gibi hallerde işveren için iş sözleşmesini bildirimsiz fesih hakkının; belirtilen hallerin işçinin işyerindeki çalışma süresine göre 17 nci maddedeki bildirim sürelerini altı hafta aşmasından sonra doğacağı” belirtilmiştir.

İşverenin İş Kanununun 25. maddesinin (a) ve (b) bentleri yönünden feshi bildirimsiz fesih hakkı olup, bu fesihten dolayı ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğmamaktadır. Bu nedenle ihbar tazminatının reddi isabetlidir. Ancak halen yürürlükte olan 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14/I maddesi uyarınca “Bu Kanuna tabi işçilerin hizmet akitlerinin: İşveren tarafından bu Kanunun 25 nci maddesinin II numaralı bendinde gösterilen sebepler dışında” feshedilmesi halinde kıdem tazminatı ödeneceği açıkça belirtilmiştir. Feshin anılan 25. Maddenin II. Bendindeki nedenler dışındaki 25/I-III ve IV. Bentlerinde belirtilen nedenlerle feshi halinde, bildirimsiz fesih hakkını kullanan işveren bu durumlarda, kıdem tazminatı ödemekle yükümlüdür.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçinin aldığı istirahat raporları nedeniyle iş akdinin davalı işverence 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/I.b maddesi uyarınca feshedildiği anlaşıldığından davacının kıdem tazminatı isteminin kabulü yerine reddi hatalıdır.

F) Sonuç: