Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/16942 K.2015/29990

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma ücreti,hafta tatili ücreti,bayram ve genel tatil ücreti ve kötü niyet tazminatı alacaklarını istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 20/04/1998-11/05/2010 tarihleri arasında davalı bankada en son aylık 5.100,00 TL brüt ücret ile çalıştığı, iş akdinin feshi sonrasında kıdem ve ihbar tazminatı karşılığı yapılan ödeme düşüldüğünde bakiye kıdem ve ihbar tazminatı alacağı kalmadığı, giriş-çıkış kayıtlarına göre fazla mesai alacağı olmadığı, dosyaya sunulan izin belgelerine göre yıllık izinlerini kullanmış olması ve fesih ile birlikte kullanmadığı yıllık izin ücretinin ödenmiş olması sebebi ile yıllık izin alacağı olmadığı,

iş güvencesi hükümlerinden yararlanması sebebi ile kötü niyet tazminatı talep edemeyeceği, bayram ve genel tatillerde çalışma yapması sebebi ile bayram-genel tatil alacağı olduğu, hafta tatillerinde çalışma yapması sebebi ile hafta tatili alacağı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosya içeriğine göre davacının fazla mesai yapıp yapmadığı ve tatillerde çalışıp çalışmadığı uyuşmazlık konusudur. Dosya içerisinde mahkemece iki bilirkişi raporu alınmış, bu raporlardan birinde davacının fazla mesai ve hafta tatil ücreti hesaplanırken, sonraki raporda CD çözümlerine göre davacının toplam çalışma süresine göre çalışacağı saatten az çalıştığı gerekçesi ile bulunmadığı kabul edilmiştir. Mahkemece bu alacakların reddine karar verilmiştir.

Ancak hükme esas bilirkişi raporu hatalı olup denetime elverişli değildir.

Fazla çalışmanın, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınarak kural olarak haftalık 45 saat esasına göre belirlenmesi gerekir. İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır. İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemiz, yıllık ikiyüzyetmiş saatle sınırlı olarak söz konusu hükümlerin geçerli olduğunu kabul etmektedir.

4857 sayılı İş Kanununun 46 ncı maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Yasanın 63 üncü maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46 ncı maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır.

Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmidört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Buna göre hafta tatilinin yirmidört saatten az olarak kullandırılması halinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır.

Taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinin 9.maddesinde işçinin yapacağı fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu kararlaştırılmıştır. Dairemizin yerleşik içtihatları gereği sözleşme hükmü ücretin yılda 270 saatlik fazla çalışma ve fazla sürelerle çalışmayı da kapsar. Davalı işverenliğin kabulü doğrultusunda davalı işyerinde haftalık çalışma süresinin zamanaşımına uğramayan dönem zarfında haftalık 42,5 saat olarak kararlaştırıldığı dikkate alınarak, sözleşmedeki kural ile yukarda belirtilen ilkeleri esas alan denetime elverişli hafta tatili ve fazla mesai ücret alacakları yönünden rapor alınarak hüküm kurulması gerekmektedir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: