Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/17073 K.2015/32632

Davacı-karşı davalı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı şirkette 05/09/2005 - 02/03/2010 tarihleri arasında servis müdür yardımcısı olarak çalıştığını, müvekkilinin iş koşullarının uygulanmaması sebebi ile iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile izin, fazla çalışma ücreti, fazla sürelerle çalışma ücreti ,ücret,prim alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı-karşı davacı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının en son istifa ederek ,ihbar öneli vermeden işten ayrıldığını beyan ederek, ihbar tazminatının davacı-karşı davalıdan tahsiline, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava dilekçesinde haklı nedenle iş akdinin feshedildiğinin iddia edilmesine karşın, davalı işverene gönderilen ihtarnamede istifa ederek iş akdinin sona erdirildiğinin ifade edildiği, çelişkili davacı beyanına itibar edilemeyeceği dikkate alınarak, davacının davasının kısmen kabulü ile kıdem tazminatı ve prim alacakları talebinin reddine; davalı işveren tarafından ikame olunan birleşen davada talep olunan ihbar tazminatının kısmen kabulüne karar verilmiştir

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı - karşı davacının tüm davacı karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı-karşı davalı işçi iş sözleşmesini önel vererek 23.02.2010 tarihinde fesih bildiriminde bulunmuştur. Ancak davalı önel süresini beklemeden ertesi gün işçinin çalışmak için kullandığı araç ve gereçlerini kullanıma kapatmıştır. İşverenin bu davranışı işçinin önel kullanmasına gerek olmadığı şeklinde değerlendirilmelidir. İşçinin işverenin bu davranışına karşı tekrar fesih hakkını kullanması sonuca etkili değildir. Önceki fesih sonuçlarını doğurmuştur. İşveren önel kullanmasını kabul etmediğine göre işçiden ihbar tazminatı talep edemez. Karşı davan olan ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

3- Davacı işyerinde prim uygulaması olduğunu ileri sürerek prim alacağı talep etmiştir. Taraf tanıkları işyerinde prim uygulamasının olduğunu beyan etmişlerdir. Davacı prim alacağı konusunda işveren kayıtlarına dayanmıştır. Bilirkişi kayıt sunulmadığı için alacağı hesaplamadığını açıklamıştır. Davacı işçi işyeri kayıtlarına dayandığına göre mahkemece 6100 sayılı Yasanın 220 . maddesi gereğince işlem yapılması bu madde hükmü uyarınca davacı işveren kayıtlarının sunulmaması halinde belirtilen yasa hükümleri çerçevesinde sonuca gidilmesi gerekir.

F) Sonuç: