Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/17116 K.2015/31362

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde işçi olarak asgari ücretle uzun süre sigortasız olarak çalıştığını, işyerinde uğradığı iftiralar sebebiyle 15.07.2011 tarihinde iş akdini haklı nedenle feshettiğini, işverenin tazminat ve alacaklarını ödemediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işyerinde herhangi bir iftira ya da ağır hakarete maruz kalmadığını, iş sözleşmesinin feshedilmediğini, 15.07.2011 tarihinde evlenmeyi düşündüğü için iş yerini kendisinin terk ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekili hükme esas bilirkişi raporundan sonra brüt miktar üzerinden fazla mesai ücret alacağından % 30 oranında indirim yaparak, kısmi olarak dava dilekçesinde belirtilen miktarı ıslah arttırmış ve sonuç olarak 7.702,30 TL fazla mesai ücret alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Mahkemece talep dikkate alınarak 7.702.30 TL fazla mesai ücret alacağı hüküm altına alınması gerekirken, talep aşılarak 7.866,34 TL’nin hüküm altına alınması HMK’nın 26. maddesinde düzenlenen taleple bağlılık kuralına aykırıdır.

3-Mahkemece; davacı işçinin genel tatil ücreti isteklerinin takdiri indirim yapılmaksızın kabulüne karar verilmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesinde fazla mesai ücret alacağını indirim uygulayarak talep etmesine rağmen, genel tatil alacaklarını indirim uygulanmaksızın ıslah yolu ile istemiştir.

Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması gereği çalışma olgusu tanık deliline dayandığında, bir kişinin uzun süre aynı şekilde tatillerde çalışması hayatın olağan akışına uygun olmayacağından tatil çalışmalarından makul oranda indirim yapılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla mesai ve tatil çalışmalarının tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda, böyle bir indirime gidilmemektedir.

Mahkemece, tanık beyanına göre belirlenen genel tatil ücret alacaklarından makul oranda takdiri indirim yapılmaması hatalıdır.

4-Hükmedilen miktarlar brüt olarak istenmesine rağmen, hüküm fıkrasında brüt olduğunun belirtilmemesi hükmün infazında tereddüt yaratacağından, ın düşünülmemesi de hatalı olup, ayrıca bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: