KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2014/17179 E., 2015/31340 K.·Mahkemesi : İstanbul Anadolu 8. İş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Kasım 2015
- Tarihi
- 19/02/2014
- Numarası
- 2011/1239-2014/65
- A) Davacı İsteminin Özeti
- —
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Davacı; 2002 yılından emekli olduğu 31.03.2008 tarihine kadar ve 01.04.2008 tarihinden iş akdinin haklı nedenle feshettiği 09.12.2011 tarihine kadar davalı işyerinde kara tanker tır operatörü olarak çalıştığını, net maaşının 2.307,87 TL olduğunu, iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, birinci dönem çalışmasının fark kıdem tazminatı, asgari geçim indirimi, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı; davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının 09.12.2011 tarihinde istifa ettiğini, çalışma saatlerini kendisinin belirlendiğini, davacıya fazla mesai yapması için talimat verilmediğini, hafta sonu kullanmadığı izinlerini sonradan kullandığını, nadiren fazla mesai yapılıyorsa bunun karşılığının bordroda gösterilmek suretiyle ödendiğini, fazla mesai yapmadığını, asgari geçim indirimlerinin ödendiğini, davacının 47,5 gün yıllık izin kullandığın savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının ikinci dönem çalışmasının karşılığı olan kıdem tazminatının hesabı sırasında brüt ücretinin 2.634,33 TL olduğu kabul edildiği halde, hesaplamanın 2.731,85 TL üzerinden yapılması hatalıdır.
3- Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2014/17179, K. 2015/31340, 5 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama