Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/17183 K.2015/31337

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, ücret, hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; davalıya ait işyerinde 11.01.2008 tarihinde işe başladığını, aylık ücret olarak 2.500,00TL net 4.068,00TL brüt ücret ödendiğini, davacının 28.10.2009 tarihinde şirkete çağrılarak kendisinden daha fazla verim alabilecekleri bir konum ve departmanına getirilmek istendiğini, işyerine gidip gelmeye devam eden davacının 28.10.2009 tarihinden sonraki aylık maşının da ödenmediğini, bu durum devam ederken 08.02.2010 tarihinde davacıya Bilecik Noterliği'nden gönderilen ihtarname ile iş akdinin feshedildiğinin bildirildiğini, davacı görüşmek üzere işverenine gittiğinde 04.01.2010 tarihinde işten çıkışının yapıldığının söylendiğini,

davacı tarafından 22.04.2010 tarihinde Beyoğlu 7. Noterliği'nden tazminat ve alacaklara dair ihtarnamenin keşide edildiğini, 29.10.2009 ila 08.02.2010 tarihleri arasındaki davacının aylık ücret alacağının ödenmemesi ve işverene güven duygusunun kalmaması sebebiyle İş Kanunu'nun 24/ll-e bendi uyarınca iş akdinin haklı sebeple feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları, fazla mesai, genel tatil, yıllık izin, ücret alacağı, hafta tatili alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı; 28.10.2009 tarihinde işi bıraktığını ancak davalı şirketin davacının işe geri geleceğini düşünerek SGK kayıtlarında işten çıkış işlemini gerçekleştirmediğini, davacının aldığı brüt maaşın 4.000,00TL olduğu dikkate alındığında brüt asgari ücretin yaklaşık 6 katı olduğu düşünüldüğünde ödenen maaşın içerisinde fazla mesai ücretinin var olduğunun kabul edilmesi gerektiğini, davacının tüm alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyadaki bilgi ve belgelerden ve özellikle davacı tanıklarının açıklamalarından, davacının davalı işyerinde haftada 5 gün 08.00-18.30 saatleri arasında çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu saptamaya göre davacının haftalık çalışma süresi günde 1 saat ara dinlenmesinin tenzili ile günde 9,5 saat olup, 5 gün çalışmasının toplamı 47,5 saattir. Tanık beyanlarındaki “bazı günler saat 22-23’ e kadar çalışılırdı” şeklindeki açıklama soyut olup haftada kaç gün, ayda kaç gün çalışıldığı açıklanamadığından hesaplamaya elverişli değildir. Buna göre davacının haftada 2,5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek sonuca gidilmelidir. Fazla mesainin yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

3-Yukarıda açıklandığı üzere, davacının işyerinde çalışması haftada 5 gün olup buna göre hafta tatili ücretine hak kazanması mümkün değildir. Hafta tatili talebinin reddi yerine yazılı şekilde kabulü de hatalıdır.

4- Hükmedilen miktarların net mi brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: