Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/17198 K.2015/32183

Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davalıya ait işyerinde 01.01.2003 - 31.01.2013 tarihleri arasında çalıştığını, 15.01.2013 tarihinde SGK’dan aldığı yazı ile yaş dışındaki emeklilik koşullarını karşıladığı gerekçesi ile 31.01.2013 tarihinde iş sözleşmesini feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle, davacının işveren şirket ile aynı alanda bir işyeri açması üzerine sözleşmenin feshi yoluna gittiğini, İş Kanunu’nun l4/5’maddesindeki hakkın iş değiştirme aracı olarak kullanılamayacağını, yine dava dilekçesindeki nedene dayalı bir fesih iradesinin müvekkiline bildirilmediğini, bu hakkın da kötüye kullanılmayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davacının ücret miktarı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; davacı aylık 1.500 TL net ücret aldığını iddia etmiştir.Davalı işveren ise davacının asgari ücret ile çalıştığını savunmuştur. Dinlenen davalı tanıklarının davacının ücreti konusunda ki beyanlarının, açık ve net olmadığı görülmüştür. Dosyada mübrez bilirkişi raporunda, iki seçenekli hesap yapılarak 1. seçenekte sigortalı hizmet cetvelindeki aylık 1.100 TL brüt ücret üzerinden ve 2. seçenekte ise davacı iddiası aylık 1.500 TL net ve 2.093,51 TL brüt ücret üzerinden hesaplama yapıldığı görülmektedir.

Davacı tanık deliline dayanmadığı gibi, iddia ettiği ücret miktarını ispata yarar herhangi bir delili de dosyaya sunmamıştır.Davacının iddia ettiği ücret miktarı ispatlanmadığından, bilirkişi raporunda 1. seçenek üzerinden yapılan hesaplama doğrultusunda alacakların hüküm altına alınması gerekirken, iddia edilen ücret miktarı üzerinden yapılan hesaplamanın kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç: