Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/17431 K.2014/20148

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. Davalı T..

S.. tarafından diğer davalı Bakanlık'a yapılan yetki başvurusu üzerine, Bakanlık tarafından 08/02/2013 tarih 68656013/103.02/2879 sayılı yetki tespit belgesi uyarınca işyerinde çalışan işçi sayısının 102, davalı Sendikaya üye işçi sayısının ise 52 olduğu belirtilerek Sendikanın yasanın aradığı gerekli çoğunluğu sağladığının tespit edildiğini, anılan tespit kararının yerinde olmadığını ve iptali gerektiğini, davacı şirketin hamburger ekmeği üretimi konusunda faaliyet gösterdiğini, şirketin üretim bölümünde toplam 68, kalite bölümünde 4, teknik servis bölümünde 10, temizlik bölümünde 9, idari biriminde 7 personel, şirket doktoru,

genel müdür ve 2 Asya Pasifik Bölgesi personeli olmak üzere toplam 102 çalışan bulunduğunu, davacının şirkette tespit tarihine kadar sendikal bir faaliyet ya da oluşumun gözlenmediğini, bu nedenle Bakanlık tarafından yapılan tespitin yerinde olmadığını, davacı şirkette sendikalı işçi sayısının hiçbir surette yetki tespiti için gerekli çoğunluğu sağlama konusunda yeterliliğe ulaşamayacağını düşündüklerini beyanla Bakanlığın yetki tespiti belgesinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Sendika vekili cevap dilekçesinde özetle; Davalı Sendikanın 2 nolu gıda iş kolunda örgütlü olduğunu, işkoluna dahil bulunan ve NACE kodları ile ticaret odası kayıtlarından da anlaşılacağı üzere gıda üretimi yapan işyerinde çalışan 102 işçinin 52 tanesinin davalı Sendikaya üye olması üzerine 07/02/2013 tarihi itibariyle 6356 sayılı Yasaya göre TİS yapmaya yetkili sendika olduğunu, gerek 6356 sayılı Yasaya gerek mülga 2822 sayılı Yasaya göre davalı Sendikanın yetkisinde hiçbir usulsüzlük bulunmadığını, davanın 6 iş günlük süre içerisinde açılıp açılmadığının ve dava dilekçesinin yetkili makama kaydettirilip kaydettirilmediğinin de araştırılması gerektiğini, dava şartı sayılan bu şartların eksik olduğunun tespit edilmesi halinde davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı Bakanlık vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafından iptali istenen tutanağın Kurum yetkilileri tarafından yerinde yapılan inceleme ve birebir görüşmeler sonucunda düzenlendiğini, davalı Sendika tarafından yetki tespiti başvurusunda bulunulması üzerine işveren tarafından SGK'ya yapılan sigortalı ve işyerine ilişkin bildirimler doğrultusunda alınan yetki dökümünde söz konusu işyerinde 07/02/2013 başvuru tarihi itibari ESAS NO :

ile 102 işçinin çalıştığının, 52 işçinin davalı Sendikaya üye olduğunun tespit edildiğini ve buna ilişkin 08/02/2013 tarih ve 2879 sayılı yetki tespit yazısının taraflara gönderildiğini, konuya ilişkin 6356 sayılı Yasanın 41/7. maddesinde " Bakanlık, yetkili sendikanın belirlenmesinde ve istatistiklerin düzenlenmesinde kendisine gönderilen üyeliği ve üyelikten çekilme bildirimleri ile Sosyal Güvenlik Kurumuna yapılan işçi bildirimlerini esas alır." düzenlemesinin yer aldığını, dolayısıyla işyeri tarafından SGK' ya bildirilen işçi sayısı doğrultusunda tespit yapıldığını ileri sürmüştür.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yetki tespiti talep tarihi olan 07/02/2013 tarihinde işyerinde işveren vekili konumunda bulunan genel müdür dışında çalışan işçi sayısının 101 kişi olduğu, 101 kişiden 50'sinin T.. S.. üyesi olduğu, bu durumda davalı sendikanın yasanın aradığı yarıdan fazla çoğunluğu sağlayamamış olduğu gerekçesiyle , davanın kabulüne , davaya konu Ç.. B..'nın 08/02/2013 tarih 68656013/103.02/2879 sayılı yetki tespit kararının iptaline karar verilmiş

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 79. maddesinde; “Bu Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıklar iş davalarına bakmakla görevli ve yetkili mahkemelerde görülür. Ancak yedinci ila on birinci bölümlerin uygulanmasından doğan uyuşmazlıklar için, görevli makamın bulunduğu yer mahkemesi yetkilidir.” denilmiştir.

Yukarıdaki hükmün yollamada bulunduğu aynı Kanunun 2. maddesinin 1. fıkrasının “c” bendinde de Görevli Makamın; “İşyeri toplu iş sözleşmesi için işyerinin, işletme toplu iş sözleşmesi için işletme merkezinin bağlı bulunduğu Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünü, aynı Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün yetki alanına giren işyerleri için yapılacak grup toplu iş sözleşmelerinde bu işyerlerinin bağlı bulunduğu Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünü, birden fazla Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün yetki alanına giren işyerlerini kapsayacak grup toplu iş sözleşmesi için ise Bakanlığı” ifade edeceği belirtilmiştir.

Somut olayda yargılamaya konu işyeri Gebze’de bulunmaktadır. Gebze’de bulunan tespite konu işyerinin Kocaeli Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğüne bağlı olması sebebiyle Kocaeli İş Mahkemeleri’nin yetkili olduğu gözetilmeksizin hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: