Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/17496 K.2015/32891

Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, fazla mesai ücreti alacaklarının ödenmesini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın reddine karar verilmiştir. D) Temyiz: Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyadaki bilgi ve belgeler ve tanık anlatımları ile daha önce Yargıtay denetiminden geçen Dairemizin emsal 2015/15862 esas sayılı dosyası ile seri dosyalardaki tespitlerden; davacının çalıştığı işyerinde iki vardiya olduğu, bir hafta birinci vardiyada haftada 5 saat, ikinci hafta ikinci vardiyada haftada 1 saat fazla mesai yapıldığı kabul edilmiş olup,

yapılan temyiz incelemesinde işyerinde fazla çalışma yapıldığının hem Mahkemece hem Dairemizce kabul edildiği ancak fazla çalışmaya ilişkin davacı temyizi üzerine “…toplu iş sözleşmesinin 23. maddesinin "d" bendi fazla çalışma halinde normal ücretin saat başına düşen miktarının %100 yükseltilmesi suretiyle…” hesaplanması gerektiği ile takdiri indirimin hakkın özünü etkilemesi ve takdiri indirim nedeniyle ret vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerektiği açıklanarak bozma yapıldığı,

davalı işyerinde çalışma düzeni bu şekilde olduğu netleştiğinden davacının fazla çalışma alacağının belirtilen emsal dosyalardaki raporlar da bir denetime tabi tutularak, o dosyalardaki bozma ilamları da değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.