Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/17719 K.2015/30751

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, davalıya ait işyerinde 02/08/2005 - 25/05/2009 tarihleri arasında dağıtım elemanı olarak çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, resmi çıkışının 28/07/2009 tarihinde yapıldığını, çalıştığı sürece 940,00 TL ücret almakta olduğu halde resmi kayıtlarda ücretinin düşük olarak gösterildiğini, 07.00-20.00 arası çalıştığını, yıllık ücretli izin hakkını kullanamadığını, 2 aylık ücretinin ödenmediğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ücret alacağı, yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının yaptığı işin kusursuz ve zamanında yapılması zorunluluğunun bulunduğu, davacının derli toplu olmayan yaşantısı, içkiye düşkünlüğü nedeniyle mesai saatlerine riayet etmeyerek izin almaksızın ve haklı nedene dayanmaksızın bir ay içinde ikiden fazla işine devam etmediğini, ödevli bulunduğu görevlerini kendisine defalarca hatırlatılmasına rağmen yapmamakta ısrar ettiğini, düzensiz yaşantısı ve içkiye düşkünlüğünün sebep olduğu dikkat eksikliği, işine konsantre olmasındaki zorluklar nedeniyle işin yapımında kullanılan araçları, tesisatı,

birlikte çalışanları ve işin güvenliğini tehlikeye düşürecek şekilde birden fazla defa trafik kazasına sebebiyet verdiğini, her bir kazanın işçinin 30 günlük ücreti tutarı ile ödeyemeyecek derecede şirketi hasara ve kayba uğrattığını, iş sözleşmesinin sona erdirildiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı şirkete ait işyerinde 07.10.2005 ile 25.05.2009 tarihleri arasındaki dönemde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile dağıtım görevlisi olarak çalıştığı, fesih tarihindeki aylık ücretinin ise yaşı, yapılan işin niteliği, meslekte geçen kıdemi nazara alınarak net 950,00 TL olduğu, iş akdinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın tek taraflı olarak feshedildiği gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin ücreti taleplerinin kabulüne, fazla mesai ücret talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekili dava dilekçesinde taleplerini miktar belirtmek sureti ile tek tek açıklamıştır. 27.11.2012 tarihli ıslah dilekçesinde ise dava değerinin 6,119,07 TL arttırılmak sureti ile 8,899,07 TL’ye çıkarıldığını belirtilmiş, ancak hangi alacağın ne miktarda arttırıldığı tek tek açıklanmamıştır. Mahkemece her ne kadar bilirkişi raporunda tespit edilen alacak miktarları hüküm altına alınmış ise de; ıslah dilekçesinde hangi alacağın ne miktarda arttırıldığı belli olmadığı için hükme esas alınabilmesi mümkün değildir. Bu nedenle davacı vekiline ıslah dilekçesinde yapılan talep arttırımının hangi alacak kalemine ne miktarda olduğu açıklattırılarak sonuca gidilmesi gerekirken, bu husus yerine getirilmeden hüküm kurulması hatalıdır.

3- Mahkemece davacının ücret alacağı talebi kısmen, fazla mesai ücreti talebi ise tamamen reddedilmiş olmasına rağmen davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalıdır.

F) Sonuç: