Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/17794 K.2015/30754

Davacı, 01.10.2003-07.06.2011 tarihleri arasında davalı firmada çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından 07.06.2011 tarihinde ağır hakaretlerle, hiçbir gerekçe gösterilmeden feshedildiğini, son aylık ücretinin net 3.000,00.-TL olduğunu, 08.30-19.00 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram-genel tatil ücreti, ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının tüm hak ve alacaklarının ödendiğini, davacının imzaladığı ibraname ile bunu kabul ettiğini, davacının davalı şirkette santral memuresi pozisyonunda ve asgari ücretle çalıştığını, davacının 3.000,00.-TL maaş aldığına dayanak olarak gösterdiği ve şirket tarafından düzenlenen belgenin "Bankadan kredi kullanmak amacıyla bu evrak kendisine verilmiştir" ibaresinden anlaşılacağı üzere bankadan ihtiyacı olan krediyi kullanabilmesi için verildiğini, hakaret edenin davacı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin işveren tarafından feshedildiği konusunda uyuşmazlık bulunmadığı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, ücret alacağı taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekili davacının en son net 3.000 TL ücret ile çalıştığını iddia etmiştir. Davalı işveren, davacının santral memuresi pozisyonunda ve asgari ücretle çalıştığını, davacının 3.000,00.-TL maaş aldığına dayanak olarak gösterdiği ve şirket tarafından düzenlenen belgenin "Bankadan kredi kullanmak amacıyla bu evrak kendisine verilmiştir" ibaresinden anlaşılacağı üzere bankadan ihtiyacı olan krediyi kullanabilmesi için verildiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının net 3.000 TL ücret ile çalıştığı kabul edilmiş ise de ücretin tespiti yönünden yapılan araştırma yeterli değildir. Bu nedenle davalı işyerinden davacının iş yeri şahsi sicil dosyasının getirtilerek, davacının tahsil durumunun tespiti ile emsal ücret araştırması yapılması gerekmektedir. Mahkemece ücret araştırması yapılmaksızın ücretin tayini hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.11.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı işçinin işverenden sadır olan belgeye göre 3.000,00 TL net ücretle çalıştığı kabul edilerek, bu ücret üzerinden hesaplanan tazminat ve alacaklar hesaplanmıştır.

Verilen kararın davalı işveren tarafından temyizi üzerine çoğunluk görüşü ile “davacının 3.000,00.-TL maaş aldığına dayanak olarak gösterdiği ve şirket tarafından düzenlenen belgenin "Bankadan kredi kullanmak amacıyla bu evrak kendisine verilmiştir" ibaresinden anlaşılacağı üzere bankadan ihtiyacı olan krediyi kullanabilmesi için verildiğini savunduğu, Mahkemece davacının net 3.000 TL ücret ile çalıştığı kabul edilmiş ise de ücretin tespiti yönünden yapılan araştırmanın yeterli olmadığı, bu nedenle davalı işyerinden davacının iş yeri şahsi sicil dosyasının getirtilerek, davacının tahsil durumunun tespiti ile emsal ücret araştırması yapılması gerektiği gerekçesi ile bolzulmuştur.

Davalı işveren bir limited şirket olup, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine tabidir. Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre “Her tacirin, ticaretine ait bütün faaliyetlerinde basiretli bir iş adamı gibi hareket etmesi gerekir”. Davalı şirket bir tacirdir. Diğer taraftan kişi kendi muvazaasına dayanamaz.

Davalı şirket, davacının bankadan kullanmak amacı ile ücretin miktarını gösteren, ancak gerçek ücreti göstermeyen belge verdiğini savunmuş ve bu belgedeki ücretin gerçek ücret olmadığını belirtmiştir. Davalı işveren basiretli bir tacir gibi davranmadığı gibi muvazaalı bir işlem yaptığını da kabul etmektedir. Kendi muvazaasına dayanması mümkün olmadığından ve basiretli davranmadığından, bu belge işvereni bağlar. Mahkemece tazminat ve alacakların işverenden sadır olan belgedeki miktar ile belirlenip hüküm altına alınması isabetli olduğundan, çoğunluğun bozma gerekçesine katılınmamıştır. 02.11.2015