Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/18100 K.2014/26455

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş davacı avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de HUMK.nun 435.maddesi gereğince davacının duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 1998 yılından, iş akdinin feshedildiği 19.06.2008 tarihine kadar davalı apartmanda konut işçisi olarak çalıştığını, 16 daireden ibaret olan apartmanda sabah servisi, mıntıka temizliği, çöp toplama, bahçe sulaması ve kışın kar temizleme işlerini yaptığını, ücretinin ödenmediğini ve ücret talep etmesi üzerine işine son verildiğini, genel tatillerde de çalışmasına rağmen ücretinin ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, yıllık izin ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacı ve apartman yöneticisi arasında iş akdi ilişkisinin olmadığını, kömürlü kaloriferden ferdi ısınmaya geçilmesi ve önceki kapıcı İ.. K..'nın emekli olup gitmesinden sonra 1998 yılının son ayında davacının eşi R.. Ö.. ile varılan anlaşma uyarınca kapıcı dairesinde kiracı olarak oturup, kapıcılık hizmetinde bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı F.. Ö...'un 15.01.1999 tarihinde davalı apartmanda kapıcı olarak çalışmaya başladığı, sabah servisi yaptığı, akşam çöpleri aldığı ve haftada bir gün bina temizliği yaptığı bu şekilde parttime olarak çalıştığı, davacının ücretlerinin ödenmesini talep etmesi üzerine apartman yönetimi tarafından 19.06.2008 tarihinde iş akdinin feshedildiği ve feshin haksız olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı,1998 – 19.06.2008 tarihleri arasında davalı apartmanda konut işçisi olarak çalıştığını, kendisine ücret ödemesi yapılmadığını ve ücretlerinin ödenmesini istemesi üzerine işine son verildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile genel tatil, ücret ve yıllık izin alacaklarını talep etmiştir.

Davalı ise, davacı ile aralarında iş akdi ilişkisinin bulunmadığını, 1998 yılının son ayında davacının eşi ile varılan anlaşma uyarınca kapıcı dairesinde kiracı olarak oturup kapıcılık hizmetinde bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davacının 15.01.1999 – 19.06.2008 tarihleri arasında davalı yerde kapıcı olarak çalıştığı ve iş akdinin haksız olarak feshedildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içerisinde yer alan 19.06.2009 tarihli Ankara Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kızılay Hukuk Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından hazırlanan raporda davacının eşi R.. Ö..'un 15.01.1999-04.08.2008 tarihleri arasında davalı yerde kayden çalıştığı ve kuruma yapılması gereken bildirimlerin yapılmadığı tespit edilmiş ve davalı hakkında bu sebeple idari para cezası uygulanmıştır.

Davalı da bu idari para cezalarının iptali için Ankara 7. ve 12. İdare Mahkemelerinde dava açmış ve açılan davalar söz konusu İdare Mahkemeleri tarafından R.. Ö..'un apartman yöneticiliğinin çalışanı olduğu hususunun sabit olması nedeni ile reddedilmiştir. Yukarıda belirtilen Sosyal Güvenlik Kurumu tespitleri ve mahkeme kararlarından davacının eşi R..

Ö..'un da 15/01/1999-04/08/2008 tarihleri arasında aynı yerde kapıcı olarak çalıştığı anlaşıldığından davacının hizmet süresinde çelişki bulunmaktadır. Bu sebeple, mahkemenin yukarıda belirtilen Sosyal Güvenlik Kurumu tespitleri ve mahkeme kararlarını değerlendirilmeden davacı ile eşinin aynı dönemlerde kombi ile çalışan aynı apartmanda kapıcı olarak çalıştığının kabulü hatalı olup eksik inceleme karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.