Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/18374 K.2015/31825

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, asgari geçim indirimi alacağı, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.09.2008 tarihinde davalılar bünyesinde çalışmaya başladığını, 29.08.2011 tarihinde iş akdinin iş bitimi gerekçe gösterilerek davalılar tarafından haksız şekilde feshedildiğini, davalı S.. Ç..’in alt işveren, davalı şirketin asıl işveren olduğunu, davacının demirci olarak günlük net 70 TL, aylık net 2.100 TL ücret aldığını iddia ederek kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, asgari geçim indirimi, yıllık izin ve hafta tatili ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket vekili, davacının müvekkili bünyesinde hiçbir zaman çalışmadığını, uzmanlık gerektiren demir işlerinde müvekkili şirketin alt işvereni olan diğer davalı S.. Ç.. tarafından çalıştırıldığını, davacının diğer davalı tarafından istihdam edilerek müvekkili şirketin U. şantiyesinde 01.09.2008-29.08.2011 arasında çalıştığını, müvekkili şirketin sorumluluklarına uygun davrandığını, davacının iddia ettiği çalışma biçimleri ve alacakların gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı S.. Ç.. vekili, davacının müvekkilinin sigortalısı olarak SGK dökümlerinde belirlenen tarihlerde çalıştığını ve iş akdinin kendi isteği ile sona erdirildiğini, taleplerinin yasal anlamda yersiz olduğunu, davacının asgari ücretle çalıştığını, davacının diğer davalıya ait şantiyede çalıştığını, bu çalışmalarda yasaca belirlenen haftalık çalışma saatlerine uyulduğunu ve herhangi bir mesai uygulanmadığını, haftanın 6 günü 08.30-17.00 arasında çalışma olduğunu, 12.00-13.00 arasında ara dinlenme bulunduğunu, Pazar günleri ile resmi ve milli bayramlarda çalışma yapılmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, bayram tatili, yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsil olarak tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili her ne kadar dava dilekçesinde davacının ücretinin günlük 70, aylık 2.100 TL olduğunu iddia ederek talepte bulunmuş ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda da bu tutar esas alınarak hesaplama yapılmış ise de, dosyada bulunan davacı vekili tarafından davalılara keşide edilen 23 Şubat 2012 tarihli ihtarnamede demirci olarak çalışan davacının aylık net ücretinin 1.950 TL olduğu yönündeki açıklama davacıyı bağlayacağından, bu tutar esas alınarak hesaplama yapılması gerektiği gözden kaçırılarak yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: