Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/18798 K.2015/32773

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 1997 yılından beri Aksaray- Yıldız Tabya minibüs hattında davalıya ait ticari araçta şoför olarak işe başladığını, 1997 yılında yarım gün, 198 yılından itibaren de tam gün olarak ve kesintisiz çalıştığını, 15.05.2011 tarihinde işten çıkarıldığını, minibüs, dolmuş ve taksi şoförlerinin SGK lı çalışmaları gerektiği ile ilgili yasal düzenleme yapıldıktan sonra davalının davacıyı çağırarak sigortasını yapmayacağını söylediğini ve işten çıkardığını, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini, ihbar ve kıdem tazminatlarının ödenmediğini, son ücretin günlük net 60 TL, aylık 1.800 TL olduğunu,

günde 2 öğün yemeğin işveren tarafından karşılandığını, müvekkilinin haftanın 7 günü 09.00-21.00 saatleri arasında çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, işe başladığından beri asgari geçim indirimlerinin de ödenmdiğini, 2011/Mayıs ayından 15 günlük ücretinin ödenmediğini, diğer işçilik alacaklarının da ödenmediğini, alacakları ile ilgili olarak B.Oğlu 10. Notr. Aracılığıyla 22.06.2011 tarih, 21505 yev.

Nolu ihtarnameyi işverene gönderdiğini, ancak işverenin her hangi bir ödeme yapmadığını iddia ederek, bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkilin küçük esnaf statüsünde sayıldığını, yanında çalışanların işçi değil yardımcı statüsünde çalıştıklarım, bu nedenle İş Kn.

Tabi olmadıklarını, davanın görev yönünden reddedilmesi gerektiğini, davacının asıl işinin kuruyemiş-bakkal işletmeciliği olduğunu, bunun yanında geçici olarak kısa servisler halinde araca çıktığını, ekte sunulan belgede de görüleceği üzere davacının üzerine kayıtlı işyeri bulunduğunu, davacının 2002-2010 yılları arasında bu işyerinde çalıştığını, davacının araçta yedekçi çalıştığını başka şoförlerin bulunmadığı zamanlarda bakkal işinden arta kalan zamanlarda çalıştığını, bugün itibariyle aynı durakta çalışan bir şoförün günlük 30-40 TL aralığında yevmiye ile çalıştığını,

geçici kısa servislerle çalışan davacının bu miktarda ücret almasının mümkün olmadığını, davacının 2005-2006 yıllarında ayağını kırdığını ve ....

Hastanesi Ortopedi bölümünde 6-7 ay tedavi gördüğünü, bu dönemde çalışmasının mümkün olmadığını, bir işçinin 14 yıl boyunca yıllık izin kullanmadan çalışmasının mümkün olmadığını, yine bir işçinin bu kadar süre hiç hafta tatili kullanmadan, bayram izni kullanmadan çalışmasının hayatın olağan akışına ters olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 4857 sayılı iş kanununun 120 nci maddesi yollamasıyla, halen yürürlükte bulunan 1475 sayılı yasanın 14 üncü maddesinin onbirinci fıkrası hükmüne göre, kıdem tazminatının tamamının akdin fesih tarihinde ödenmesi gerekmektedir.

Buna göre kıdem tazminatının akdin fesih tarihinde ödenmemesi halinde tamamı muaccel olup, yasa ödeme gününü belirlediğinden davalının ayrıca temerrüde düşürülmesine gerek olmadığından kıdem tazminatının tamamına talep edilmek koşulu ile fesih tarihinden faiz yürütülmesi gerekirken Mahkemece kabulüne karar verilen kıdem tazminatına dava ve ıslah ayırımı yapılarak faiz yürütülmesi ve ayrıca temerrüt tarihi olarak 29/06/2011 tarihi yerine 02/07/2011 tarihinin kabul edilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.