Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/18847 K.2014/32291

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 27.11.2002-20.08.2010 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, SGK primlerinin eksik yatırılması, fazla mesai ve maaş alacaklarının ödenmemesi ve eksik bildirim nedeniyle iş akdini haklı nedenle sona erdirdiğini iddia ederek, kıdem tazminatı ile ücret, fazla çalışma, genel tatil, yıllık izin ve ikramiye alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş akdinin devamsızlığı nedeniyle sona erdirildiğini, fazla çalışma yapmadığını, genel tatillerde çalışmadığını, kıdem tazminatı talep edemeyeceğini, alacaklarının zamanaşımına uğradığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, ücret ve fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsiline, diğer taleplerin reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının 2009 yılı 7-8-9 ve 10. aylarda kısa çalışma yaptığı, kısa çalışmaya muvafakat edip buna göre ücret aldığına ilişkin kayıtların bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, tanıklar yeniden dinlenerek, davacının bu aylarda kısa çalışma uygulamasına fiilen katılıp katılmadığı belirlenip, ücret ve fazla çalışma alacaklarının sonucuna göre belirlenmesi gerekir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsizdir

3- Hükmedilen miktarların net ya da brüt olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi ve fazla çalışma ücretinden yapılan takdiri indirim oranının gerekçede açıklanmaması da bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: