KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2014/20016 E., 2015/32868 K.·Mahkemesi : Bakırköy 15. İş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Kasım 2015
- Tarihi
- 25/03/2014
- Numarası
- 2012/558-2014/127
- A) Davacı İsteminin Özeti
- —
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Davacı, sözleşmenin haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödenmesini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen karar verilmiştir. D) Temyiz: Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dosyadaki bilgi ve belgeler ve tanık anlatımları ile daha önce Yargıtay denetiminden geçen Dairemizin emsal 2015/15862 esas sayılı dosyası ile seri dosyalardaki tespitlerden; davacının çalıştığı işyerinde iki vardiya olduğu, bir hafta birinci vardiyada haftada 5 saat, ikinci hafta ikinci vardiyada haftada 1 saat fazla mesai yapıldığı kabul edilmiş olup,
yapılan temyiz incelemesinde işyerinde fazla çalışma yapıldığının hem Mahkemece hem Dairemizce kabul edildiği ancak fazla çalışmaya ilişkin davacı temyizi üzerine “…toplu iş sözleşmesinin 23. maddesinin "d" bendi fazla çalışma halinde normal ücretin saat başına düşen miktarının %100 yükseltilmesi suretiyle…” hesaplanması gerektiği ile takdiri indirimin hakkın özünü etkilemesi ve takdiri indirim nedeniyle ret vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerektiği açıklanarak bozma yapıldığı,
davalı işyerinde çalışma düzeni bu şekilde olduğu netleştiğinden davacının fazla çalışma alacağının belirtilen emsal dosyalardaki raporlar da bir denetime tabi tutularak, o dosyalardaki bozma ilamları da değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2014/20016, K. 2015/32868, 18 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama