Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/20307 K.2015/32885

Davacı-karşı davalı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine, davalı-karşı davacı şirket ise şirkete olan borcunun tahsiline karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı-karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı-Karşı Davalı İsteminin Özeti:

Davacı-karşı davalı, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin ücret alacaklarının ödenmesini istemiştir.

B) Davalı- Karşı Davacı Cevabının Özeti:

Davalı-karşı davacı, davacı-karşı dava dilekçesindeki iddiaların gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini ve karşı dava olarak da davacıya verdiği borcun ödenmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı-karşı davalının davasının kısmen kabulüne, davalı- karşı davacının davasının kabulüne karar verilmiştir

D) Temyiz:

Karar, davalı- karşı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı- karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda “şoför-sefer hesabı belgelerine” göre davacı- karşı davalının aylık ortalama 2 sefer yaptığı kabul edilmiştir. Uluslar arası tır şoförlerinin aylık sefer sayısı yurda giriş çıkış kaydına göre tespit edilip davacı- karşı davalının ücretinin çıkan sonuca göre belirlenmesi gerekirken sefer sayısının yazılı şekilde belirlenmesi hatalıdır.

3- Mahkemece davacı-karşı davalıya ilişkin hüküm kısmında kısmen redde rağmen davalı-karşı davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi ve karşı davaya ilişkin hüküm kısmında da davalı-karşı davacı lehine 2014 yılı AAÜT 12.maddesi uyarınca kabul edilen 591,02 TL den daha az vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken davalı-karşı davacı lehine 500 TL vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

4-Mahkemece davacının talepleri arasında bulunan fazla mesai, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacakları hakkında açıkça hüküm kurulmamasının HMK 297. maddesine aykırı olduğunun gözetilmemesi hatalıdır

5- Hükmedilen miktarın net mi yoksa brüt mü olduğunun kararda belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: