Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/21078 K.2014/33940

Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı iş yerinde 01.12.2011 tarihinden itibaren üretim sorumlusu olarak çalıştığını, 02.07.2013 tarihinde işe gittiğinde güvenlik görevlilerinin kendisini içeriye almadığını ve iş akdinin feshedildiğini beyan ettiklerini, yapılan feshin haklı ve geçerli bir sebebe dayanmadığını ileri sürerek; davanın kabulü ile müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş akdinin fesih gerekçesinin 17.06.2013-01.07.2013 tarihleri arasında iş yerine izinsi z gelmeyişi olduğunu, davacının iş akdinin 4857 sayılı yasanın 25/II -g maddesi gereğince feshedildiğini, davacının her ne kadar balayında olduğunu bu hususun işverence bilindiğini ileri sürsede işverenden bu konuda izin almadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; davacının iş akdinin, İş Kanunu'nun 25/II-g maddesi uyarınca davalı işverence feshedildiği, davacı tarafından bu dönemde balayında olduğu ve durumun akrabaları olan işverence bilindiği iddia edilmiş ise de, davacının çalıştığı iş yerinin akrabalarına ait olsa da balayına gitmek için izin almadığı ve bu nedenle feshin haklı nedene dayandığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde, davacı tarafça temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı işveren davacının iş akdinin devamsızlık nedeni ile haklı olarak feshedildiğini savunmuş ve davacının 17.06.2013-01.07.2013 tarihleri arasında devamsızlık yaptığı gerekçesi ile 01.07.2013 tarihinde tutulan tek bir tutanak ibraz etmiştir.

Davacı işçiye ihtar gönderilerek devamsızlık yaptığı iddia olunan günlerde geçerli bir mazereti olup olmadığı araştırılmadığı gibi aksine şirket ortağı ve yönetim kurulu üyesi olan N.. H..'ın duruşmadaki beyanında davacıya izin verildiğini bildirdiği anlaşılmıştır.

Bu durumda işverence gerçekleştirilen feshin haklı veya geçerli bir nedene dayanmadığı ortadadır. Davanın kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.