Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/21220 K.2015/33433

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 02.05.2007 tarihinden itibaren satış temsilcisi olarak çalışmakta iken, fazla mesai ücretinin davalı tarafça ödenmemesi nedeniyle 26.12.2012 tarihli noter ihtarnamesi ile iş akdini İş Kanununun 24/II-e maddesi uyarınca haklı nedenle feshettiğini, ihtarnamenin davalıya 28.12.2012 tarihinde tebliğ edildiğini, ücretinin 1.500 TL olduğunu, öğle yemeği için 280 TL yemek kartı verildiğini, servis olanağı bulunduğunu, 3 ayda bir olmak üzere yıllık yaklaşık toplam 600 TL yakacak yardımı yapıldığını, işyerinde prim uygulaması olduğunu, davacının her ay prim hak ettiğini,

davalı tarafından maaşına ek olarak prim ödendiğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kısmi dava açmakta hukuki yararı bulunmadığını, dava şartlarının bulunmaması nedeniyle davanın reddi gerektiğini, davacının müvekkili şirkette 02.05.2007 tarihinden iş akdini feshettiği 26.12.2012 tarihine kadar çalıştığını, brüt ücretinin 1.500 TL olduğunu, davacının satış temsilcisi görev ve sıfatı ile çalıştığını, fazla çalışmanın mümkün olmadığını, davacının işyerinde çok nadir olarak fazla çalışma yaptığını, karşılığının bordroya yansıtılıp ödendiğini, bayram ve tatil çalışmalarının bordrolara yansıtılıp hesabına yatırıldığını, davacının sabit ücrete ilaveten her ay satışa endeksli prim aldığını, primin sabit olmayıp hedeflerin gerçekleşmesine göre değişkenlik gösterdiğini, zamanaşımı savunmalarının bulunduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı ve genel tatil alacağının tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, her ne kadar hükme esas alınan bilirkişi raporundaki davacıya ödenen satış primlerinin fazla çalışma karşılığı ödenmesi gereken ücretin çok üzerinde olduğu gerekçesinden yola çıkılarak davacının fazla çalışma ücreti alacağı talebinin reddine karar verilmiş ise de, bu karar hatalıdır. Tanık beyanlarından davacının davalı işyerinde fazla çalışma yaptığı anlaşılmaktadır. Ancak davalı işyerinde davacı işçiye satışa bağlı prim ödenmesi karşısında, davacının fazla çalışma ücretinin zamsız kısmını aldığı kabul edilerek, sadece % 50 zamlı kısmın hüküm altına alınması gerektiği düşünülmeksizin yazılı şekilde fazla çalışma ücreti alacağı talebinin reddi hatalıdır.

3-Ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının çok düşük miktarda hesaplanması karşısında takdiri indirim yapılmaması gerekirken, anılan alacak kaleminden % 35 oranında takdiri indirim yapılması hatalıdır.

4-Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun kararda gösterilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: