Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/21920 K.2015/34986

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, 20.07.2006 tarihinden 04.02.2011 tarihine kadar ... Otoyolu projesinde demirci olarak çalıştığını, işveren tarafından haklı neden olmaksızın işten çıkarıldığını, saat ücretinin 3,73€ olmasına rağmen davacının çalıştığı süre boyunca bu ücretin işveren tarafından 2,57€ olarak verildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatından ihbar tazminatı, saat ücreti farkı, Cumartesi-Pazar çalışması ücreti istekleriyle bu davayı açmıştır.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacının iş akdinin projedeki görevinin sona ermesi nedeni ile nihayetlendirildiğini, kıdem ve ihbar tazminatı talep hakkının bulunmadığını, davacının demirci formeni olarak çalıştığını, son olarak 2,57€ saat ücreti ödendiğini, fazla mesai yapması halinde fazla mesai çalışmaları karşılığının saat ücreti zamlı olarak ücret bordrosuna yansıtıldığını savunmuş, zamanaşımı defini de ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının dosyada mevcut belgelere göre davalı işverenlik nezdinde 20.07.2006-03.02.2011 tarihleri arasında 4 yıl 6 ay 13 gün müddetle çalıştığı, davacı işçiye ait yurtdışı hizmet sözleşmesi ibraz edilmiş ise de bordroda belirtilen miktar ile banka kayıtlarının örtüştüğü nazara alınarak davalı savunmasına itibar olunarak isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı işçinin saat ücreti iş sözleşmesinde 3,73 € olarak gösterilmiştir. Davacı işçiye çalıştığı süre içinde saat ücretinin 2,57 € olarak ödenmiş olması sözleşme ile sağlanan çalışma koşullarının değiştirildiği anlamına gelmez. Sözleşmenin yapıldığı tarihte 4857 sayılı İş Kanunu yürürlükte olup, 22. madde uyarınca çalışma koşullarında esaslı değişiklik işçinin yazılı kabulü ile gerçekleştirilmelidir.

Somut olayda işçinin çalışma koşullarında değişikliği kabule dair yazılı rızası alınmamıştır. Sözleşme hükmü geçerli olup temel ücret 3,73 €/saat olarak kabul edilmeli ve bu ücret üzerine yemek ve yatacak yer ücretleri eklenerek ihbar ve kıdem tazminatı hesaplanmalıdır.

Öte yandan dosya içinde yer alan cari hesap kartı ve ücret bordrolarına göre değişen miktarlarda tahakkuklar ve ödemeler yapılmış olmakla, sözü edilen ödemelerin, davaya konu diğer talepleri karşılayıp karşılamadığı üzerinde durulmalı ve sonucuna göre isteklerle ilgili bir karar verilmelidir.