Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/22246 K.2014/25357

Davacı vekili, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla mesai ve genel tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 02.07.2012 gün ve 2010/17956 Esas, 2012/25528 Karar sayılı kararı ile “Davalı tanıklarının ortak olduğu gerekçesi ile yerel mahkemece dinlenmesine yönelik taleplerin reddedilmesi savunma hakkını kısıtlayan neden olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “dinlenilmesi istenilen tanığın şirketin yönetici ortağı olduğu, şirketin kanuni temsilcisi sıfatını taşıyan yönetici ortak tanık olarak dinlenemeyeceği, taraf sıfatı bulunduğu” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dairemizin “Davalı tanıklarının ortak olduğu gerekçesi ile yerel mahkemece dinlenmesine yönelik taleplerin reddedilmesi savunma hakkını kısıtlayan neden olduğu” gerekçesi ile verilen karara karşı yerel mahkemece “dinlenilmesi istenilen tanığın şirketin yönetici ortağı olduğu, şirketin kanuni temsilcisi sıfatını taşıyan yönetici ortak tanık olarak dinlenemeyeceği, taraf sıfatı bulunduğu” gerekçesi ile direnilmiş olup, dinlenilmesi gereken tanığın temsilcilik sıfatına göre direnmenin doğru olduğu, yerel mahkemesince bu hususun düzeltildiği anlaşıldığından, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre,