Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/22259 K.2015/33737

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 04/04/2006-31/01/2011 tarihleri arasında davalı işverenlikte çalıştığını, ... akdine haksız ve nedensiz olarak son verildiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, asgari geçim indirimi, yıllık izin, fazla mesai ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının davalı işverenlikte 04/04/2006-20/01/2011 tarihleri arasında pazarlama elemanı olarak çalıştığını, 20/01/2011 tarihinde tüm hak ve alacakları kendisine ödenmek suretiyle ... akdinin davalı işverenlik tarafından feshedildiğini, davacının kendi rızasıyla müvekkili şirketi ibra ettiğini, davacının 08.00-19.00 saatleri arasında işyeri dışında çalıştığını, mesai saatleri yönünden müvekkili şirketin kontrolünün mümkün olmadığını, fazla mesai ücreti alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, yıllık izin, fazla mesai ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline, asgari geçim indirimi talebinin reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçi, asgari geçim indirimi hariç aylık ücretinin aldığı primler ile birlikte 2.000,00 TL olduğunu iddia etmiş ve bu iddiasını da dosya kapsamındaki delillere göre kanıtlamıştır.

Mahkemece davacının ücretinin 2.000,00 TL net olduğunun kabulü ile bu ücrete son 1 yılda davacıya ödenen prim miktarı da eklenerek yapılan hesaba itibarla hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç hatalıdır.

Mahkemece yapılacak ... davacının aylık ücretinin aldığı primlerle birlikte aylık 2.000,00 TL net olduğu kabul edilerek işçilik alacaklarının bu ücret üzerinden hüküm altına alınmasından ibarettir. Aylık ücretin talebi aşacak şekilde belirlenmesi isabetsizdir.

3-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Davacının yaptığı satış miktarına bağlı olarak prim aldığı anlaşılmaktadır. Prim, çalışanı özendirici ve ödüllendirici bir ücret ödemesi olup işverence işçiye ... edilmiş bir temel ücretin üzerine belirli bir usule bağlı olarak ödenen ek bir ücrettir. İşverenin istek ve değerlendirmesine bağlı olabileceği gibi, sözleşme gereği olarak da verilebilir. Fazla mesai ise kural olarak 4857 sayılı ...

Kanunu’na göre, kanunda yazılı şartlar çerçevesinde, haftalık 45 saati aşan çalışmalardır. İşçi fazla mesai yapsın yapmasın prim ödemesi var ise bu ek ücrete hak kazanır. Ancak ister gezerek, isterse işyerinde çalışsın mesai artıkça prim de alacağı artacağından, bir anlamda yüzde usulü ile çalışıldığının kabulü gerekir. Bu nedenle fazla çalışma ücretinin sadece % 50 zamlı kısmının hüküm altına alınması gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.