Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/22322 K.2014/37640

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı ile davalılardan A.. D.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili mahkememize verdiği 05/03/2013 tarihli dava dilekçesinde; davacının T.C. Sağlık Bakanlığına ait M..

Devlet Hastanesinde temizlik işçisi olarak 2005 yılından beri çalışmakta olduğunu, temizlik işlerini üstlenen değişik işverenler nezdinde çalıştığını, işi üstlenen işverenler değiştiği halde ara vermeden çalışmaya devam ettiğini, böylelikle temizlik işini üstlenen işveren arasında İş Kanunu 6.Maddesi uyarınca asıl işveren-alt işveren ilişkisi oluştuğunu, davacının M..

Devlet Hastanesinde işçi olarak çalışmasına devam ederken çamaşırhanedeki gece nöbetinden 01 Şubat 2013 cuma günü çıktıktan sonraki dinlenme süresini müteakip 04 ve 05 Şubat 2013 tarihlerinde çalışmaya gittiğinde, kendisine işe gelmemesi söylendiğini, yani işveren sebepsiz yere işi kabulden çıktığını, ısrarla işe gitmesine rağmen iş yerinden adeta kovulduğunu, İş Kanunun 19.Maddesi gereğince hizmet akitlerine ilişkin fesih bildiriminin yazılı olarak bildirilmesi,

fesih sebebini açık ve kesin şekilde belirtilmesi gerektiğini, işverenin ise her hangi bir tebligat veya yazılı bildirimde bulunmadığını, sadece işe gelmemesi sözü söylendiğini, iddia ederek feshin geçersizliğine, müvekkilinin davalı alt işveren emrinde işe iadesine, davalı işverence işe başlatılmaması halinde davalıların müştereken ve müteselsilen ödemeleri gereken işe başlatma tazminatı miktarının sekiz aylık brüt ücreti tutarında belirlenmesine,

davacı müvekkilinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar dört aylık ücreti ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı A.. D.. cevap dilekçesinde; uyuşmazlık konusu davada belirtilen feshin kendisi ile bir ilgisinin bulunmadığını, Devlet Hastanesiyle bir aylık iş sözleşmesi yaparak 31/01/2013 tarihinde iş sözleşmesini bitirdiğini, sadece davacının değil davacı ile birlikte 80 kişinin çıkışının verildiğini savunmuştur.

Davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekili verdiği 27/03/2013 tarihli cevap dilekçesinde; asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduklarından bahisle açılan davada husumetin kendilerine yöneltilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davacı ile davalı Sağlık Bakanlığı arasında her hangi bir iş sözleşmesinin mevcut olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı Ö.. İnşaat Ltd.Şti. davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının davalı A.. D..’ın işyerindeki işine iadesine, davalılar Ö.. İnşaat Ltd.Şti. ve Sağlık Bakanlığının davada pasif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle bu davalılar yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ile davalı A.. D.. temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı A.. D..’ın tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece feshin geçersiz olduğu, davalılar arasındaki ilişkinin asıl işveren- alt işveren ilişkisi olduğunun kabulü dosya içeriğine uygun olup işe iadeden davalı A.. D..’ın sorumlu tutulması yerindedir. Ancak asıl işveren olan T.C. Sağlık Bakanlığının pasif husumet ehliyetinin bulunmadığının kabulü hatalı olup, davalı T.C. Sağlık Bakanlığının da işe iadenin mali sonuçlarından diğer davalı A.. D.. ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması gerekirken, Bakanlık hakkındaki davanın husumetten reddine karar verilmesi yerinde değildir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.