Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/22456 K.2015/35146

Dava

Taraflar arasındaki, ihbar tazminatı, kıdem tazminatı ile ikramiye alacağı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08/12/2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek fark kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık ücretli izin ve ikramiye alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının davalı işyerinde 14.02.1979 tarihinde işe başladığı, 30.03.2000 tarihinde emeklilik nedeniyle çıkışının yapıldığı ve aynı işyerinde SGDP tabi olarak 03.05.2000 tarihinde yeniden işe girişinin yapıldığı, ancak emeklilik öncesi çalışmalarının tasfiye edildiği kanıtlanamadığı için kıdem tazminatı hesabına esas hizmet süresinin aralıklı 2 dönem çalışması birleştirilerek yapıldığı görülmüştür.

Davalı vekili bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ile sunduğu davacının 30.03.2000 tarihli emeklilik nedeniyle işten ayrılma talebini içeren dilekçesi, 28.04.2000 tarihli ibraname ve kıdem tazminatı bordrosu, SSK ile yapılan yazışmalar ve cevabi yazıdan, davacının birinci dönem çalışması emeklilik nedeniyle sona erdiği açıktır. Davacı emeklilikten 2 ay sonra davalı işyerinde çalışmaya başlamıştır. İkinci dönem ayrı bir çalışmadır. Bu nedenle sadece ikinci dönem çalışması değerlendirilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: