Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/2262 K.2015/13507

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, 2006 yılında geçirdiği ağır kaza nedeniyle bacağını sarkıt durumda tutamadığından yürüyüş yapması ya da bacaklarını dik tutması gerektiğini, işyerinde bu imkanı bulamadığını, bu durumun çalışmasına engel olduğunu, sağlık sebeplerinden dolayı İş Kanunu' nun 24. maddesine göre haklı nedenle 11/05/2009 tarihinde işten ayrılmak zorunda kaldığını, davacının şirkette ön muhasebe ve diğer hesap işleri ile yazışmalar ve gelen telefonlara cevap verme işlerini yaptığını ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacaklarını istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının ofis personeli-sekreter olarak çalıştığını, çalışması devam ederken 2006 yılında çalışma saatleri dışında trafik kazası geçirdiğini ve ayağının kırıldığını, istirahat süresince gerekli yardım ve özenin gösterildiğini, kaza sonrası çalışmaya devam eden davacının tedavisini sürdürebilmesi için işyerine yürüme bandı konulduğunu, esasen davacının durumunun İş Kanunu' nun 25. maddesi gereğince işverene derhal fesih hakkı verdiği halde iş akdinin davacı işçi tarafından işverenden ve işyerinden kaynaklanmayan sağlık sorunları nedeniyle feshedildiğini,

İş Kanunu' nun 24/I-a maddesine göre işin yapılması işin niteliğinden doğan sebeplerle işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olursa işçiye bildirimsiz fesih hakkı tanındığını, davacının durumunun bu hüküm kapsamına girmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı işçinin sağlık sebepleri ile iş sözleşmesini feshinin haklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın normatif dayanakları 4857 sayılı Kanun'un 24/I- a maddesidir. Sözü edilen hükümlere göre İş sözleşmesinin konusu olan işin yapılması işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olması durumunda işçinin iş sözleşmesini haklı olarak feshetme imkanı doğmaktadır.

Davacı , dava dilekçesinde ve duruşmadaki beyanında, sürekli yürüyüş yapması ve bacaklarını dik tutması gerektiğini belirtmesine rağmen, dosyada bulunan tek sağlık raporunda, ayakta uzun süreli sabit kalarak çalışmasının sakıncalı olduğu belirtilmiştir. Üstelik, davacının iş akdini feshettiği tarih 11.05.2009 olmasına rağmen, fesih tarihinden önce işverenliğe sunulmuş bir rapor olmadığı gibi, dosyaya ibraz edilen raporun tarihi ise 11.09.2012'dir. Davacının iddiası ile rapordaki tespitlerin çelişkili olduğu ortadadır. Mahkemece, başka bir araştırma yapılmadan iş sözleşmesinin davacı tarafından sağlık sebebi ile haklı sebeple feshedildiği sonucuna varılmıştır. Ancak dosyada bulunan deliller karar verilmeye yeterli bulunmamaktadır.

Bu nedenle, mahkemece davacı asilin , ... sevki ile 4857 sayılı Kanun'un 24/I-a maddesi uyarınca iş sözleşmesinin konusu olan işin yapılmasının işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olup olmadığı, davacının hastalığının işin devamını imkansız kılacak şekilde olup olmadığı yolunda sağlık kurulu raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmiş olması hatalıdır.

3-Taraflar arasındaki bir başka uyuşmazlık konusu da davacının aylık ücretinin miktarıdır.

Davacı davalı işyerinde aylık net 1000.00 TL ücretle çalıştığını iddia etmiştir. Davalı işveren, ücrete itiraz etmediği gibi duruşmada beyanlarına başvurulan tüm tanıklar, davacının iddiasını doğrulamışlardır. O halde, mahkemece, davacının ücretinin aylık net 1000,00 TL olduğu yönündeki bilirkişi raporu esas alınarak sonuca gidilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile asgari ücret ile çalıştığının kabulü bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: