Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/22637 K.2015/34435

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren yanında 2006 yılı Eylül ayı başında halk otobüsü şoförü olarak işe başladığını, bu çalışmasının iş akdinin sonlandırıldığı 2011 yılı Mayıs ayı sonuna dek kesintisiz olarak devam ettiğini, aylık ücretinin yemek dahil 2.100 TL olduğunu, davalının davacının ücret maliyetinin yüksek olduğu ve hattı başkalarına kiralayacağını söyleyerek hiçbir haklı gerekçe göstermeksizin davacının iş akdini 2011 yılı Mayıs ayı sonunda feshettiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, yıllık ücretli izin ve ücret alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının tüm alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının müvekkili şirkette 4 yıl 7 ay kesintisiz olarak çalıştığına dair iddiasının doğru olmadığını, davacının müvekkili şirkette ilk defa 2008 yılının 7.ayının 30'unda çalışmaya başladığını, davacının 24.09.2008 tarihinde işten istifa ederek ayrıldığını, tekrar 14.12.2008 tarihinde işe başladığını, bu ikinci işe başlamasından sonra 27.05.2009 tarihine kadar çalıştığını ve bu tarihte işten ayrıldığını, davacının 05.03.2010 tarihinde tekrar müvekkili şirkette çalışmaya başladığını, 19.05.2010 tarihinde tekrar işten ayrıldığını ve bu tarihten sonra müvekkili şirkette çalışmadığını, davacının iş akdini müvekkili şirketin feshetmediğini, kendisinin istifa ederek işten ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının, davalıya ait işyerinde 30.07.2008-19.05.2010 tarihleri arasında kesintili olarak çalıştığı, toplam çalışma süresinin 1 yılın altında olduğundan, yasal düzenleme gereği kıdem tazminatı ve yıllık ücretli izne hak kazanamadığı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları saat ücreti üzerinden hesaplanmıştır.

Dairemizin yerleşik kararlarında belirtildiği gibi hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin, alacağın hak edildiği tarihteki günlük çıplak brüt ücret esas alınarak ve gün esasıyla hesaplanması gerekir.

Mahkemece, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin günlük ücret yerine saat ücreti üzerinden hesaplanan miktarların hüküm altına alınması hatalıdır.

F) Sonuç: