Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/22801 K.2015/34087

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı ile yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesi ile özetle; 07.12.2005-06.10.2011 tarihleri arasında davalı işverenlikte çalıştığını, en son net ücretin 1.250,00 TL olduğunu, ayrıca yol ve yemek yardımı yapıldığını, ücretin bir kısmının bankaya yattığını bir kısmının ise elden verildiğini, SGK’ya sürekli giriş çıkış yapıldığını, maaşın SGK’ya eksik bildirildiğini ve eksik prim ödendiğini, bu durumun işverene defalarca bildirilmesine rağmen gerekenin yapılmadığını, izinli olunan bir dönemde işvereni SGK’ya şikayet ettiğinden bahisle iş akdinin 06.10.2011 tarihinde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı,ihbar tazminatı,yıllık izin,fazla mesai ve kötüniyet tazminatı alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalılardan İ..

Ö..’ün davalı sıfatı olmadığını, bu davalı yönünden husumet itirazında bulunduklarını, davacının iş akdinin davacı tarafından asılsız ihbar ve isnatlarda bulunulması nedeniyle Üsküdar 9.Noterliğinin 4 Ekim 2011 tarihli 36182 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile İş Kanununun 25. maddesi uyarınca fesh edildiğini, davacının SGK’ya yaptığı şikayetlerin asılsız olduğunu ve haksız bulunduğunu, bu durumun Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığının şirket çalışanları hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı ile de ortaya çıktığını,mesai haricinde davacının çalışmasının olmadığını,

fazla mesai alacaklarının beş yıllık zamanaşımına tabi olduğundan zamanaşımına uğradığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller,tanık beyanları,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde;davacının, 07.12.2005-31.12.2008 tarihleri arasında .. Proje A.Ş de, 01.01.2009-18.03.2009 tarihleri arasında diğer davalı İ.. Ö.. işyerinde ve 19.03.2009-12.10.2011 tarihleri arasında tekrar ..

Proje A.Ş üzerinden sigortalı olduğu, bu durumda davacının 07.12.2005-06.10.2011 tarihleri arasında davalılara ait işyerinde en son aylık brüt 1.485,00 TL ücretle çalıştığı, yemek ve yol ücreti ilavesi ile kıdem tazminatına esas giydirilmiş brüt ücretinin 1.680,00 TL olduğunun anlaşıldığı,davacının iş sözleşmesinin davalı işverenlik tarafından, davacının ve eşinin davalı işyerini SGK'na şikayet etmeleri sonucu feshedildiği,

Cumhuriyet Savcılığına verilen ifadelerden anlaşıldığı,dosya kapsamında, davacının SGK'na yaptığı şikayetin içeriğine dair bir bilgi bulunmadığı,ancak davacının işyerinde olan hususlarla ilgili SGK'na şikayette bulunması davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle fesih gerekçesi yapılamayacağı, yapılan inceleme neticesinde davacı iddialarının asılsız çıkması hususu bu sonucu değiştirmeyeceği, kişilerin şikayet hakkının engellenmesi bu anlamda mümkün olmadığı, davacı işçinin iş sözleşmesinin davalı işverenlikçe haksız suretle feshedildiği ve davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatı talep hakkının bulunduğu,

davacının fazla mesai yaptığı, bu çalışmalarına karşılık gelen ücretin ödendiğinin davalı işverenlikçe ispatlanamadığı anlaşılmakla, davacının fazla mesai ücreti alacağının da bulunduğu, her ne kadar davacı tarafça yıllık ücretli izin alacağı talebinde bulunulmuş ise de, davacının hak kazandığı yıllık izinlerinin tamamını kullandığının anlaşıldığı, bu kalem alacak talebinin reddine, davacı tarafça kötüniyet tazminat talebinde bulunulmuş ise de, şartları oluşmadığından kötüniyet tazminat talebinin reddi gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm,davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir.

Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Davacı fazla çalışma iddiasını tanık delili ile ispatlamaya çalışmıştır.Davacı tanıklarından C.. Y.. aynı binada davalı işverene komşu bulunan Yorum İnşaatta çalıştığını, diğer davacı tanığı A.. A.. ise taksi şoförü olduğunu, davacının arkadaşı olması nedeniyle arada işyerine uğradığını ifade etmiştir.Davacı tanıklarından hiçbiri davacı ile aynı işyerinde çalışmamış olup, işyerindeki çalışma düzenine ilişkin görgü ve bilgiye sahip olmaları mümkün değildir.

Mahkemece davacının fazla mesai ücret alacağı iddiasını ispat ettiği gerekçesiyle fazla mesai ücret alacağının kabulüne karar verilmiş ise de; davacı tanıkları davacı ile aynı işyerinde çalışmadığından tanıklıklarının esas alınarak fazla mesai alacağının kabulü hatalıdır.

3-Kabule görede mahkemece fazla mesai alacağı açısından ıslaha karşı zamanaşımının değerlendirilmemesi de hatalıdır.

F) Sonuç: