Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/23340 K.2014/34444

Yerel mahkeme, her iki davanın da açılmamış sayılmasına karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı ve karşı davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı-karşı davalı, kıdem tazminatı ile izin ücreti alacaklarını talep etmiştir. Davalı-karşı davacı ise, davacının bankaya verdiği zararın tazminini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davacı-karşı davalı, davalı bankanın zararına neden olacak hiç bir eyleminin olmadığını savunarak, karşı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı-karşı davacı ise, davacının tüm alacaklarının ödendiğini savunarak asıl davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Yerel mahkemece, asıl davanın kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir. Bu karar davalı-karşı davacı banka tarafından temyiz edilmiş, karar Dairemizce onanmıştır. Davalı-karşı davacı onama kararına karşı maddi hata yoluna başvurmuş, talep yerinde görülmüş ve Dairemizin 16/03/2004 tarihli kararı ile onama kararı kaldırılmış ve karar bozulmuştur.

Bozma ilamında özetle, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra devamla, izin ücretinin ve vekalet ücretinin hatalı hesaplandığı belirtilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş, bozmadan sonra yapılan yargılama sonunda davacı-karşı davalının açtığı dava ile ilgili olarak, kıdem tazminatı talebinin kısmen kabulüne, izin ücreti talebinin feragat nedeniyle reddine karar verilmiş, davalı-karşı davacının açtığı karşı dava ise reddedilmiştir. Bu karar da davalı-karşı davacı banka tarafından temyiz edilmiştir. Karar, Dairemizin 24/05/2005 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Bozma ilamında özetle, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra devamla, bozmadan sonra yapılan yargılama sırasında davacı işçinin ek dava açtığı, davalı bankanın bu ek davaya karşı verdiği cevap dilekçesi ile davacı işçi aleyhine karşı dava açtığı, her iki davanın birleştirildiği, davalı bankanın açtığı karşı davadaki talepler hakkında inceleme yapılmamasının hatalı olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş, bozmadan sonra yapılan yargılama sonunda, davacı-karşı davalının açtığı asıl dava hakkında, "...asıl dava hakkında verilen karar Yargıtay tarafından onandığından bu davadaki talepler hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına..." şeklinde, karşı davanın ise kabulüne karar verilmiştir. Karar taraflarca temyiz edilmiştir. Dairemizin 18/09/2012 tarihli ilamı ile karar bozulmuştur.

Bozma ilamında özetle, yargılama sırasında davacı-karşı davalı işçinin öldüğü, ölen taraf hakkında hüküm kurulmasının hatalı olduğu, ölenin mirasçılarının davaya dahil edilmesi gerektiği belirtilmiştir. Bozmadan sonra yapılan yargılama sonunda, dosyanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve akabinde davanın yasal süre içerisinde yenilenmediği gerekçesiyle, " Asıl dava ve karşı davanın açılmamış sayılmasına..." şeklinde karar verilmiştir.

Bu son karar da davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı-karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Yargılama süreci yukarıda ayrıntılı bir şekilde tespit edilmiştir.

Dairemizin 18/09/2012 tarihli en son bozma ilamından sonra yapılan yargılama aşamasında, 21/02/2013 tarihli celseye davalı-karşı davacı taraf katılmamış, duruşmaya katılan davacı-karşı davalı vekili duruşmada karşı davayı takip etmediklerini belirtmiştir.

Yukarıda da belirtildiği üzere, davacı-karşı davalı duruşmada sadece karşı davayı takip etmediğini belirtmiş, asıl davayı takip etmediğine dair bir beyanda bulunmamıştır. Bu nedenle asıl dava (davacı-karşı davalının açtığı dava) hakkında mahkemece esastan bir karar verilmesi ve bu kapsamda kıdem tazminatı talebinin hüküm altına alınması gerekirken, hem asıl davanın hem de karşı davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: