Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/23850 K.2014/28043

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili; davalı işyerinde satış elemanı ve müdür olarak fazla mesai yapmak sureti ile çalışan müvekkilinin fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 2.000,00 TL fazla çalışma ücreti alacağının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının istifa yolu ile ayrıldığını, üst düzey yönetici olduğunu, defter ve işe devam çizelgelerinin kendisi tarafından tutulduğunu, alacaklarını çekincesiz aldığını ve alacağın zamanaşımına uğradığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozmadan önce 16/11/2009 tarihli karar ile;

“1-Davanın KABULU ile 34.529,80 TL fazla mesai ücreti alacağının 2.000,00 TL'sine dava kalanına ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, ..” karar verilmiştir.

Bu kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce;

“Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur……mahkemece, davacı tarafından düzenlendiği görülen mağaza seyir defteri fotokopilerinden fazla çalışma yapan işçilerin ve fazla çalışmanın niteliğinin ayrıntılı olarak belirtildiği halde davacının fazla çalışma yaptığına dair kayıt yer almadığından davalı şirketin kurumsallaşmış bir yapısı_ olduğuda göz önüne alınarak işyerinin çalışma sistemine ilişkin belgeler ile sorumlu müdür ve yardımcısının görev ve sorumluluklarına ilişkin belgeler celp edilip irdelenmeden, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı kesin olarak belirlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak, yeniden yargılama yapılmıştır.

Bozmadan sonra mahkemece;

“Davanın kısmen kabulü ile;

1-Brüt 34.232,35 TL fazla mesai alacağının 2000 TL'lik kısmına dava tarihi olan 23/01/2008 tarihinden kalanına ıslah tarihi olan 05/10/2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

2-Fazlaya ilişkin istemlerin reddine" karar verilmiştir

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, temyiz itirazlarının reddine, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dairemizin 02/05/2012 tarihli 2010/2686 esas 2012/15358 karar sayılı bozma ilamında belirtilen bilgi ve belgelerin temini hususunda; 2004-2007 yılı seyir defteri fotokopileri ile 01/08/2000 tarihli taraflar arasında düzenlenen hizmet sözleşmesinin tekrar dosyaya sunulduğu, bozma ilamında belirtilen işyerinin çalışma sistemine ilişkin belgeler ile sorumlu müdür ve yardımcısının görev ve sorumluluklarına ilişkin belgelerin dosyada bulunmadığı görülmüştür.

İşyerine giriş-çıkış kayıtlarının davacı tarafından tutulduğu dosya kapsamı ile sabit olup, davacının çalışma saatlerine yönelik bir işveren talimatı bulunduğu da davacı tarafça kanıtlanamamıştır.

Bu nedenlerle olağandışı çalışma iddiasında bulunan davacı işçi bu iddiasını ispatlayamadığından fazla mesai ücreti alacağına ilişkin talebin reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: