Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/24189 K.2015/35126

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilin ağır nakliyat tır şoförü olarak aylık 1.700,00 TL net ücretle çalışırken iş sözleşmesinin hiçbir gerekçe sunulmadan 15.09.2012 tarihinde sözlü olarak haksız şekilde feshedildiğini, ileri sürerek kıdem, ihbar ve kötü niyet tazminatları ile fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının asgari ücretle çalıştığını, bordrolarının imzalı olduğunu, 15.09.2012 tarihinden itibaren devamsızlık yaptığını, ihtarname ile devamsızlık nedeninin sorulması üzerine sözlü olarak kendisinin istifa ettiğini, işten çıkarılmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde kapalı olduklarını, yıllık izinlerini kullandığını, işyerinde fazla mesai uygulamasının olmadığını kaldı ki ibraname ile fazla mesai yapmadığı hususunda şirketi ibra ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılamayacak nitelikte feshedildiğinin davalılara tarafından ispat edilmesinin gerektiği, davacının emeklilik nedeniyle işten ayrıldığına ilişkin savunmanın davacının emeklilikten sonra da çalışmaya devam ettiğinin yıllık izin formlarından açıkça anlaşıldığından itibar edilemeyeceği, davalıların ispat külfetini yerine getiremedikleri gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece fazla mesai ve hafta tatili ücret alacaklarından ½ oranında takdiri indirim yapılmıştır. Tanık beyanları ile hesaplanan fazla mesai ve hafta tatili ücret alacaklarından yapılan takdiri indirim oranı, hakkın özünü etkileyecek derecede yüksek olup, bu indirim oranı içtihatların gözettiği amacı aşmaktadır. Mahkemece daha makul oranda indirim yapılmalıdır.

3-Hüküm altına alınan fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücretlerinin brütten nete çevrilmesi sırasında gelir vergisi ve damga vergisi yanında sigorta priminin ve işsizlik priminin de düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

F) Sonuç: