Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/24488 K.2015/35322

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 19/04/2004 - 08/04/2012 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde mağaza müdürü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin hiçbir haklı neden gösterilmeksizin işyerinin anahtarı istenerek ve artık işe gelmemesi söylenerek davalı işveren tarafından feshedildiğini, en son aylık brüt ücretinin 2.444,45TL ve net 1.750,00TL olduğu halde sigorta primlerinin asgari ücret üzerinden yatırıldığını,

haftada 1 gün izin kullanarak diğer günlerde hafta sonları dahil 09:00 - 21:00 saatleri arasında çalıştığı halde fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini çalışmaya başladığı günden beri yıllık ücretli izinlerini kullanmadığı halde izin ücretinin ödenmediğini, alacaklarının ödenmesi için 09818 yevmiye numaralı ihtarnameyi keşide ettiğini beyan ederek;

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kıdem tazminatından 19.039,92TL, ihbar tazminatından 3.780,78TL, yıllık izin ücretinden 5.130,00TL, fazla mesai ücretinden 100,00TL, hafta tatili ücretinden 100,00TL, genel tatil ücretinden 100,00TL, asgari geçim indiriminden 150,00TL, yemek ücretinden 100,00TL, ihtarname masraflarından 179,71TL toplam 28.680,41TL'nin alacakların doğduğu tarihten itibaren işleyecek olan en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, işverenin davalı şirket olması nedeniyle diğer davalı ... yönünden davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, alacakların zaman aşımına uğradığını, davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedilmediğini, davacının işe gelmeyerek iş sözleşmesini fiilen feshettiğini, bu durumun istifa niteliğinde olduğunda tazminat talep edemeyeceğini, davacının asgari ücretle çalıştığını, istediği saatte gelip istediği saatte giden davacının her gün 12 saat çalıştığı iddiasının gerçeğe aykırı bulunduğunu, hak ettiği tüm alacaklarını aldığını, dükkan gelirlerini tam ve eksiksiz beyan etmeyerek işvereni zarara uğrattığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ...'ye açılan davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalı ...'e açılan davada kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti taleplerinin kabulüne, hafta tatili ücreti talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı davalılara karşı 19/04/2004 - 08/04/2012 tarihleri arasında çalıştığını iddia ederek dava açmıştır. Mahkemece davacının iddia edilen tarihler arasında çalıştığı kabul edilmiştir. Davacıya ait SGK hizmet cetvelinde talep dönemi içerisinde değişik işverenler nezdinde çalışmasının olduğu, bu işverenlerden 1131629.34.07 sicil nolu iş yerinden Mayıs 2009 – 20.06.2010 tarihleri arasında hizmet bildirildiği ve bu iş yerinin ...’ye ait ayakkabı satış mağazası olduğu görülmektedir.

Mahkemece yapılacak iş, bu kayıtlar taraflardan sorularak davacının ...’ye ait ayakkabı satış mağazasında çalışıp, çalışmadığı araştırılarak davalı ...’nin davacının çalışmasını bildirdiği bu dönem açısından şahsi sorumluluğunun olup olmadığı saptanarak davalı ...’nin sorumluluğu belirlenmelidir. Mahkemece eksik araştırma ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde ... hakkındaki davanın husumetten reddi hatalıdır.

3- Taraflar arasında, işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu incelemesi mümkün değildir.

Cevap dilekçesinde zamanaşımı defi ileri sürülmemiş ya da süresi içince cevap dilekçesi verilmemişse ilerleyen aşamalarda 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 141/2 maddesi uyarınca zamanaşımı defi davacının açık muvafakati ile yapılabilir.

1086 sayılı HUMK yürürlükte iken süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı define davacı taraf süre yönünden hemen ve açıkça karşı çıkmamışsa (suskun kalınmışsa) zamanaşımı defi geçerli sayılmakta iken, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun uygulandığı dönemde süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı definin geçerli sayılabilmesi için davacının açıkça muvafakat etmesi gerekir. Başka bir anlatımla 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamalar bakımından süre geçtikten sonra ileri sürülen zamanaşımı define davacı taraf muvafakat etmez ise zamanaşımı defi dikkate alınmaz.

Somut uyuşmazlıkta; dava dilekçesinin 20.04.2012 tarihinde davalı tarafa tebliğ edildiği, cevap dilekçesinin 24.10.2012 tarihinde 2 haftalık cevap verme süresinin sonrasında sunulduğu ve davacı vekilinin cevap dilekçesinde belirtilen zamanaşımı itirazına muvafakat etmediği tespit edildiğinden, mahkemece zamanaşımı itirazının dikkate alınması hatalıdır.

F) Sonuç: