Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/24579 K.2015/35244

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 01/03/2002-15/09/2010 tarihleri arasında manikürcü olarak en son net 1500,00 TL ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiş, birleşen davasında ise kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağında talep miktarını artırmıştır.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kendi isteği ile işten ayırldığını, asgari ücretle çalıştığını, tazminat ve alacak istemlerinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işyerinde en son brüt 818,82 TL ücretle çalıştığı, iş akdinin haksız şekilde işverence fesh edildiği bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı yine fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı aylık ücretinin fesih tarihi olan 15/09/2010 tarihinde net 1500,00 TL olduğunu iddia ederken, davalı taraf davacının asgari ücretle çalıştığını savunmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanıklarının 2006 yılında işten çıktıkları bu nedenle feshe tarihindeki ücretle ilgili bilgileri olmadığı gerekçesi ile davacının brüt 818, 82 TL aldığı kabul edilmiş ise de bu kabul dosya kapsamına uygun değildir.

Her ne kadar işverence sunulan imzalı bordrolarda asgari ücret gösterilmiş ise de; davalı işyerinin bulunduğu yer, davacının çalışma dönemi, görevi, emsal ücret araştırması sonucu gelen müzekkere cevapları ve tanık beyanları dikkate alındığında davacının asgari ücretle çalışmadığı anlaşılmaktadır. Buna göre emsal ücret araştırmasında belirtilen net 1.300,00 TL ücretin dosya kapsamına uygun düşeceği kabul edilerek davacının alacakları hesaplanmalıdır. Kararın kabul edilen ücret seviyesi açısından bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: