Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/24687 K.2015/35223

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılardan .... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı işyerinde 01.02.2004 tarihinde deri kesim işçisi olarak işe başladığı, son olarak 6 kişinin çalıştığı kesimhane sorumlusu olarak çalıştığını, yemek hariç haftalık 600 TL net maaş aldığını, iş akdinin haksız feshedildiğini, yasal hakları için sadece 5.025 TL ödendiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla mesai, genel tatil ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 2006/2. ayda işe başladığını, müvekkil şirketin ... ile bir bağı olmadığından buradaki çalışmasının şirketi kapsamadığı, deri işi yapıldığından davacının belirttiği çalışma saatleri ve süresinde çalışma olmadığını, imzalı ücret bordrolarından da görüleceği üzere en son asgari ücret aldığını, el yazısı ile verdiği istifa dilekçesiyle işyerinden kendi isteğiyle ayrıldığını, yıllık izinlerini kullandığı, milli ve dini bayramlarda çalışma olmadığı, alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının ibraname verdiğini, alacağı bulunmadığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla mesai, genel tatil ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ...'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma süre ve ücretinin doğru olarak hesap edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Hakim kural olarak, 6100 sayılı HMK.'un 25. Maddesi uyarınca maddi vakıa ile bağlıdır.

Davacı taraf dava dilekçesinde yoğun dönemlerde hafta içi 08.30 - 23.00 ve cumartesi günleri 08.30 - 17.00 saatleri arasında çalıştığını ve hemen hemen her yıl 6. ayda 1 ay ücretsiz izne çıkarıldığını iddia etmiş, hesabına itibar edilen bilirkişi raporunda yoğun olarak kabul edilen yılın 8 ayında (1, 2, 3, 7, 8, 9, 10 ve 11. aylar) yönelik olarak yapılan hesapta 20 cumartesi günü çalışma saati 08.30 - 22.00 olarak kabul edilmiş ve yılın diğer aylarına yönelik yapılan hesapta (4, 5, 6 ve 12. aylar) davacının 1 ay ücretsiz izne çıkarıldığı beyanı gözetilmemiş, maddi vakıa ve taleple bağlılık ilkesi dikkate alınmamıştır.

Davacının beyanı dikkate alınarak cumartesi günleri 08.30 - 17.00 saatleri arasında çalışmaya göre fazla mesai ücreti hesaplanmalı ve yılda bir ay ücretsiz izin olgusu gözetilmeli ve bu ay için hesaplama yapılmamalıdır.