Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/24745 K.2014/38593

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, 01/05/2000 tarihinde davalı iş yerinde kabin memuru olarak işe başlayan, en son görevinin kabin amirliği olan müvekkilinin 24/01/2013 tarihinde işverence iş sözleşmesinin haklı ve geçerli bir nedene dayanmaksızın feshedildiğini, müvekkilinin iş sözleşmesinin sık sık rapor alınması, gerekçe göstermeksizin görevine gelmeyerek operasyonları aksatması,

iş akışının olumsuz etkilenmesine sebep olduğu gerekçesiyle iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini, oysa aynı olaylar sebebiyle müvekkiline kınama cezası verildiğini, işverence yapılan feshin geçerli nedene dayanmadığını, benzer sebeplerle iş sözleşmesi feshedilen işçilerin açtığı davalarda mahkemece işverence yapılan feshin geçersizliğine karar verildiğini, 23. Dönem TİS in 99/f maddesinde kokpit ve kabin personeli ile ilgili bentte işverene her an davacı yerine ikame edilebilecek başka bir kabin memurunu hazır bulundurma yükümlülüğünün yüklendiğini,

iş sözleşmesinin 104. maddesinde yedek üye ve rezerv sisteminin davalının yükümlülüğü altında olduğunu, raporların toplu iş sözleşmesinin 69.maddesine göre personelin istirahati halinde 120 güne kadar izinli sayılacaklarının belirtildiğini, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan eylemlerin işçiye sorumluluk yüklemeyeceğini, ayrıca feshe son çare olarak başvurulmadığını belirterek müvekkilinin işine iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili iş sözleşmesinin davacının davranışlarından ve yetersizliğinden kaynaklanan geçerli neden ile bildirimli olarak feshedildiğini, davacının iş yerinde 01/05/2000 - 25/01/2013 tarihleri arasında çalıştığını, 2000 yılında 19 gün, 2001 yılında 20 gün, 2003 yılında 6 gün, 2004 yılında 105 gün, 2008 yılında 17 gün, 2009 yılında 18 gün, 2011 yılında 7 gün, 2012 yılında 40 gün olmak üzere çalıştığı süre zarfında toplam 232 gün rapor aldığını, bu durumun iş yerinde olumsuzluklara sebep olduğunu, davacının yazılı savunmasının istendiğini,

davacının yazılı savunması yeterli görülmediğinden iş akdinin icra komitesinin 24/12/2012 gün 1360 sayılı kararı ile 4857 sayılı iş kanunun 17-18 ve 19 maddeleri gereğince bildirimli olarak feshedildiğini, davacının aldığı doktor raporlarının çok defa farklı sebeplerle alındığını, uçuşları aksatacak düzeyde görevini savsaklaması nedeniyle tamamen kendi tutum ve davranışlarından kaynaklı nedenlerle iş akdinin sona erdirildiğini, davacının 2012 yılında uçuş planlamasına göre görevlendirildiği bir çok uçuşa katılmadığını,

davacının sık sık rapor almasının günde 800 sefer gerçekleştiren davalı müvekkili şirket için iş ilişkisini çekilmez hale getirdiğini, davacının 2000 - 2001 yıllarında ikaz, 2002, 2003, 2005, 2008, 2011 ve 2012 yıllarında uyarma, 2003 ve 2012 yıllarında kınama 2004 yılında 1 günlük, 2005 yılında 2 günlük, 2012 yılında 2 günlük ücret kesim cezası verildiğini, feshe en son çare olarak başvuran müvekkilinin iş sözleşmesini geçerli sebeple feshettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 Sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesinde iş sözleşmesinin işveren tarafından işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanılarak feshedilebileceği düzenlenmiştir. Söz konusu geçerli sebepler İş Kanunu’nun 25.maddesinde belirtilen derhal fesih için öngörülen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işçinin ve işyerinin normal yürüyüşünü olumsuz etkileyen hallerdir.

İşçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan sebepler ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde fesih için geçerli sebep olabilirler. İş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığı kabul edilmelidir.

İş Kanunu’nun gerekçesinde hangi hallerin işçinin yetersizliği nedeniyle geçerli fesih hakkı bahşedeceği örnek kabilinden sayılmış olup bunlardan biri de sık sık hastalanarak rapor almadır. Sık sık rapor alma halinde, işveren aralıklı da olsa işçinin iş görme ediminden faydalanamayacaktır. Sık sık hastalanan ve rapor alan işçinin, bu nedenle devamsızlığının işyerinde olumsuzluklara yol açacağı açık bir olgudur. İş Kanunu’nun gerekçesinde sık sık hastalanmanın yeterlilikten kaynaklanan neden olarak örnek kabilinden sayılması, işyerinde olumsuzluklara yol açtığının kabul edilmesindendir.

Somut olayda kabin amiri olarak çalışan davacının iş sözleşmesi görev yaptığı süre içerisinde devamsızlık yapması sık rapor alması bunu alışkanlık haline getirerek işyerinde uçuş operasyonunun aksamasına, arkadaşlarının uçuş programlarında değişiklik yapılmasına neden olduğu gerekçesiyle feshedilmiştir.

Davacının özellikle 20.07.2012-01.10.2012 tarihleri arasında 10 ayrı raporla 38 gün rapor kullandığı davacıya daha önce devam durumuyla ilgili uyarı verildiği, ayrıca yine başka olaylar nedeniyle de uyarı ve ücret kesim cezaları verildiği, davacının rapor sayısı ve raporlu olduğu gün sayısı, davalı tanık anlatımı değerlendirildiğinde uçuş programında aksamaya neden olduğu, davalı işverenliğin davacıyla çalışma ilişkisini devam ettirmesinin beklenemeyeceği, işverence gerçekleştirilen feshin geçerli nedene dayandığının kabulüyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.