KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2014/24762 E., 2014/33029 K.·Mahkemesi : Bakırköy 4. İş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Kasım 2014
- Tarihi
- 11/11/2010
- Numarası
- 2006/2867-2010/853
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, prim alacağı, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, vergi iadesi alacağı, zam alacağı, yemek bedeli, genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla çalışma ücreti, prim alacağı, yıllık ücretli izin alacağı, hafta tatili ücreti, vergi iadesi alacağı, zam alacağı, yemek bedeli alacağı, genel tatil ücreti ile kötüniyet tazminatı alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatili ödemesi yazılı belge ile ispatlanabilir. Bu alacakların ödendiğinin tanık beyanları ile ispatı mümkün değildir.
Bu nedenle, davacının söz konusu taleplerinin yerinde olup olmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, ödemeye ilişkin tanık beyanlarına itibar edilerek reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2014/24762, K. 2014/33029, 6 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama