Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/25726 K.2014/29089

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; Müvekkilinin davalı işverenlere ait m.. satış mağazasında montaj elemanı ve hamal olarak 1.8.2009 tarihinde çalışmaya başladığını, 15.1.2011 tarihinde haksız yere işten çıkarıldığını, 720 TL net aylık aldığını iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ve hafta tatili alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı E.. E.. vekili; davacının işyerinde sürekli çalışmadığını, parttime olarak zaman zaman ürün satıldığında satılan ürünleri alıcısına götürüp monte eden eleman olarak çalıştığını, hiçbir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı S.. E.., usulüne uygun tebligata rağmen duruşmalara katılmamış, yazılı savunmada da bulunmamıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, davalılara ait işyerinde 01/08/2009-15/04/2011 tarihleri arasında çalıştığını iddia ederek, işçilik alacaklarını talep etmiş ve mahkemece 1 yıl 5 ay 14 gün çalışmayı kabul eden bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulmuş ise de; davacının davalı işveren nezdinde çalıştığına ilişkin SGK kaydı ya da başka bir yazılı belge olmadığı, davacının çalışmayı ispat için tanık beyanına dayandığı, dinlenen davacı tanıklarının işyeri çalışanı olmadığı gibi, davacının işe başlama ve çıkış tarihlerini bilmediklerini beyan ettikleri, davalı işyerinde çalışan davalı tanıklarının davacının çalışmasını 2-3 ay olarak belirttikleri anlaşılmakla, davacının çalışma iddiasının 2-3 ayla sınırlı olarak kabulü, dosya kapsamına uygun olacaktır.

Buna göre davacının hak ve alacaklarının davalı tanık beyanları değerlendirmeye tabi tutularak belirlenecek hizmet süresine göre hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken, yetersiz tanık beyanlarına dayanılarak hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç: