KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2014/25894 E., 2015/36130 K.·Mahkemesi : İş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Aralık 2015
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, maddi tazminat, manevi tazminat ile yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi alacağı ve yemek ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının davalı aleyhine işçilik alacaklarının yanı sıra maddi ve manevi tazminat talebinde bulunduğu, işçilik alacakları ile maddi tazminat taleplerinin toplam 51.975,00 TL. manevi tazminat talebinin ise 25.000,00 TL. olup, 292,22 TL. yıllık ücretli izin alacağının kabul edildiği, işçilik alacakları ile maddi tazminat taleplerinin toplam 51.682,78 TL. si ile 25.000,00 TL. manevi tazminat talebinin tamamının reddedildiği,
buna göre reddedilen toplam 51.682,78 TL. işçilik alacakları ile maddi tazminat talepleri için karar tarihindeki AAÜT. sinin 12. Maddesi uyarınca hesaplanan 5.985,10 TL. ile tamamen reddedilen 25.000,00 TL. manevi tazminat nedeni ile karar tarihindeki AAÜT. sinin 10/3-4.
Maddesi uyarınca belirlenen 1.500,00 TL. olmak üzere toplam 7.485,10 TL. vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 8.558,00 TL. vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Sonuç:
Hüküm fıkrasındaki davalı vekalet ücretine ilişkin 4 numaralı bendin tamamen çıkartılarak, yerine;
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2014/25894, K. 2015/36130, 21 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama