Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/26140 K.2015/36415

Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, iş akdinin haklı nedenle davacı tarafından feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 03.12.2009-26.04.2013 tarihleri arasında lojistik alanında faaliyet gösteren ve Türkiye genelinde ihaleler alan davalı şirket bünyesinde, T.'de bulunan B. depolarında depo uzmanı olarak çalıştığını, davalı şirketin B. depolarındaki ihaleyi kaybetmesi üzerine, 16.04.2013 tarihinde davacıya ihtarname göndererek iş akdinde bulunan hüküm gereği, ikamet adresine daha yakın ve ulaşımı daha kolay olan, çalışma koşulları aynı kalmak şartıyla aylık ücreti 1.000 TL’ye çıkartılarak,

01.05.2013 tarihinden itibaren yine depo uzmanlığı görevi ile.... depoya naklettiğini bildirdiğini, tebligatın davacıya 18.04.2013 tarihinde tebliğ edildiğini, davacının 18.04.2013 tarihinden itibaren işe gelmediği gibi yeni işyerinde de işbaşı yapmadığını, bu nedenle 26.04.2013 tarihinde davacıya 2. bir ihtarname gönderilerek davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti alacağının tahsiline, hafta tatili talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta;

Dosyada bulunan bordrolarda fazla çalışma tahakkuku bulunmaktadır. İmza olmasa da ödenmediği itirazı da bulunmamaktadır. Bu nedenle fazla çalışma ücreti ödenen ayların dışlanması gerekirken, bilirkişi raporundaki “ücretlerin gerçek ücret üzerinden gösterilmediği ve davacının da imzasının olmadığı gözetilerek bordroların gerçeği yansıtmadığı göz önünde bulundurularak fazla mesai tahakkuklarının hesaplanan miktarlardan düşülmediği” açıklamasına itibarla yerinde olmayan gerekçe ile fazla çalışma tahakkuku bulunan aylar dışlanmaksızın sonuca gidilmesi hatalıdır. Fazla çalışma alacağı talebi ve buna bağlı olarak feshin haklılığı yapılacak araştırmaya göre yeniden değerlendirilmelidir.

F) Sonuç: