Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/26194 K.2015/36825

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, işe başlatmama tazminatı, kötüniyet tazminatı ve boşta geçen süre ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı; davalı şirkete işe iade davası açtığını ve işe iade davasının kesinleştiğini, işe başlatma konusunda ihtarname gönderdiğini, davet üzerine işyerine gittiğini, kendisinin işe başlatılmadığını, şirkette var olmasına rağmen yeni belgeler istendiğini, müvekkilinin aylık ücretinin net 825,00-TL olacağının belirtildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, işe başlatmama tazminatı, boşta geçen süre ücreti ve kötü niyet tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı; davacının daveti kabul etmediğini, bu nedenle işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süreye hak kazanamayacağını, davacının işe davet edildiği tarihte emsallerinin aldığı ücretin 825,00-TL olduğunu, yol ve prim almadığını, dava dilekçesi müvekkiline tebliğ edilmeden kıdem ve ihbar tazminatı ile işlemiş faizin ödendiğini, iş güvencesi kapsamında olunması nedeniyle kötü niyet tazminatı talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, lehine sonuçlanan işe iade davası neticesinde davalıya süresinde işe başlama talebinde bulunmuş, davalı da davacının aynı şartlarda emsallere uygulanan ücret zamları da dikkate alınarak işe başlayabileceğini belirtmiştir. Davacı işe başlamamış ve yaklaşık 1 yıl sonra keşide ettiği ihtarnamede davalının işe başlatmada samimi olmadığını, işe başlatırken istediği evrakları kötü niyetli olarak istediğini iddia etmiş, davalı da davacının başka bir yerde çalıştığından samimi olan işe başlatma davetini kabul etmediğini savunmuştur.

Somut uyuşmazlıkta davacı, dava dilekçesinde davalı işverenin işe davet etmekle birlikte gerçek amacının işe başlatmama olduğunu, davacının davalının amacını anladığı için kötü niyetle yapılan davete icabet etmediğini bildirerek dava açmıştır. Bu açıklamadan, davacının işverenin işe davetine icabet etmediği anlaşılmaktadır.

Ayrıca davacı, işverenin kötü niyetli olduğunu kanıtlayamamış, hizmet döküm cetvelinden davacının işe başlama talep ettiği tarih itibariyle başka bir işveren nezdinde çalıştığı, çalışmasının ise işe başlama talebinden çok sonra da kesintisiz devam ettiği anlaşılmıştır.

Bu tespitler karşısında davacı işçinin işe başlama talebi üzerine işveren tarafından süresinde ve usulüne uygun şekilde işe davet edildiği halde kendisinin haklı bir neden olmadan işe başlamadığı anlaşıldığından, davacının ilk feshi geçerli hale geldiğinden davacının işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır.