KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2014/26389 E., 2014/32259 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Kasım 2014
- Mahkemesi
- İŞ MAHKEMESİ
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, izin ücreti, ikramiye alacağı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi, ücret alacağının %5 fazlası, fazla mesai ücretinin %5 fazlası ile genel tatil ücretinin %5 fazlasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait gazetede çalışırken haksız şekilde işten çıkarıldığını iddia ederek, kıdem-ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ikramiye, fazla ... ücreti, genel tatil ücreti ve hafta tatili ücretinin ödetilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı Taraf Gazetecilik Şirketi vekili, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, Dairemizin bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dairemizce, “birleşen dosyadaki alacak likit olmadığından icra inkâr tazminatın hükmedilmesinin hatalı olduğu” gerekçesiyle hükmün bozulmasına ve mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen yine icra inkâr tazminatın hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı yasanın geçici 3/1 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Kararının hüküm kısmının 2. bendinin icra inkâr tazminatına dair dördüncü paragrafının silinerek yerine;
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2014/26389, K. 2014/32259, 3 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama