Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/26417 K.2016/82

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 01/02/1995 - 14/12/2012 tarihleri arasında makastar olarak aylık net 1200 TL ücretle çalıştığını, ayrıca işyerinde yemek ve servis bulunduğunu, ücretinin eksik, işe girişinin geç bildirildiğini, fazla mesai yapmasına rağmen karşılıklarının ödenmediğini, düzensiz ücret ödemesi ve ücretin SGK'ya eksik bildirilmesi nedeniyle iş akdini feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazimnatı, ücret, yıllık izin, fazla mesai, asgari geçim indirimi, çocuk yardımı ve tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 10/08/1995 tarihinde işe girdiğini ve aralıklı olarak çalıştığını, ücretin imzalı ücret bordrolarında belirtilen miktar olduğunu, işyerinde haftalık 45 saat çalışıldığını, 08.00 -17.00 saatlerinde 1,5 saat dinlenme ile mesai yapıldığını, haftada bir gün tatil olduğu, dini bayramlarda işyerinin kapalı olduğunu, ücretlerinin banka hesabına ödendiğini, işyerinde çocuk yardımı diye bir uygulamanın olmadığını, iddia olunan alacaklarının zamanaşımına uğradığını, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini ve davacının yıllık izinlerini kullandığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin, fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacaklarının tahsiline, ihbar tazminatı, genel tatil, asgari geçim indirimi ve çocuk yardımı taleplerinin reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla mesai yapıp yapmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya kapsamında fazla çalışma süresinin davacı tanıklarının işverene karşı davaları bulunması nedeniyle davalı tanık beyanlarına itibarla haftada 5 saat üzerinden belirlendiği anlaşılmaktadır. Bu belirleme yapılırken günlük 10 saat çalışma süresi üzerinden 1 saat ara dinlenmesi tenzil edilmiş olup, davalı tanıkları ara dinlenme süresinin 1,5 saat olduğunu beyan etmişlerdir.Tanık beyanı bölünemeyeceğinden ara dinlenme süresinin 1,5 saat yerine 1 saat olarak belirlenmesi hatalıdır.

3-Davacının hafta tatili günlerinde çalışma yapıp yapmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşverene karşı davaları bulunduğu anlaşılan davacı tanıkları işyerinde ayda 2-3 pazar çalışıldığını beyan etmişler, davalı tanığı ise yılda en fazla 3-4 pazar çalışıldığını belirtmiştir. Mahkemece itibar edilen bilirkişi raporunda davacının ayda 1 pazar çalıştığı kabul edilerek hesap yapılmış ise de davacı tanıklarının davalı işverene karşı dava açtıkları anlaşılmakta olup, beyanlarına itibar edilemez. Bu nedenle hafta tatili çalışma iddiasında da davalı tanık beyanlarına göre sonuca gidilmesi gerekirken, hafta tatili alacak isteminin yazılı şekilde kabulü bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: