Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/27013 K.2016/817

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 18.01.2008-18.04.2012 tarihleri arası mağaza müdürü olarak aylık 1.600 TL ücret ile çalıştığını, uzun zamandır çalışmasına karşın hakları ödenmediği gibi kendisine zam da yapılmadığını, hak etmiş olduğu alacaklarını işverenden istemesi üzerine müvekkilinin iş akdinin davalı tarafça haksız nedenle feshedildiğini, iş akdinin feshedildiği tarihin davacının raporlu olduğu döneme denk geldiğini, davacının iş başı yapmak istemesine karşın işe alınmadığını ileri sürerek, kıdem, ihbar, kötü niyet tazminatları ile genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, fazla çalışma ücreti, yıllık ücretli izin, ücret ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işyerinde haftanın 6 günü vardiya sistemiyle 1.187,31 TL brüt ücret ile çalıştığını, 12.04.2012 tarihinden başlayarak habersiz ve izinsiz işe gelmediğini, iş sözleşmesinin devamsızlık nedeniyle 30.04.2012 tarihinde feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin haklı nedenlerle feshinin ispat yükünün davalı işverene ait olduğu, davacının 13.04.3012 ve 14.04.2012 tarihlerinde istirahatli olduğu davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı alacakları ile fazla çalışma, genel tatil, yıllık ücretli izin ve ücret alacaklarının kabulüne, koşulları oluşmayan kötü niyet tazminatı, asgari geçim ücreti ve hafta tatili ücret alacağı taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

Dosya içeriğine göre; davacı işçi, 18.04.2012 tarihine kadar çalıştığını ve iş akdinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiğini iddia etmiş, davalı ise davacının 12.04.2012 tarihinden sonra devamsızlık yaptığını, işe davet edildiği halde gelmediğini ve bu nedenle iş sözleşmesinin 30.04.2012 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.

Davalı işveren tarafından davacı işçi hakkında 12.04.2012 tarihinden 18.04.2012 tarihine kadar her gün ayrı ayrı olmak üzere devamsızlık tutanakları tutulduğu, ardından 18.04.2012 tarihinde keşide edilen ihtarname ile davacıdan istirahatli olduğu 13.04.2012 ve 14.04.2012 günleri dışında yaptığı devamsızlıktan ötürü 6 iş günü içinde mazeret bildirmesi ve işe icabet etmesi gerektiği, aksi halde ihtarın tebliğinden itibaren iş akdinin İş Kanunu'nun 25/II-g maddesi uyarınca haklı nedenle feshedileceğinin bildirildiği, ihtarnamenin 20.04.2012 tarihinde davacı işçiye tebliğ edildiği,

30.04.2012 tarihinde de davacı işçinin iş akdinin feshedildiği anlaşılmıştır. Devamsızlık tutanaklarında imzası bulunan davalı tanıkları da devamsızlığı doğrulamışlardır. Davalı işveren, davacı işçinin iş akdinin devamsızlık nedeniyle haklı nedenle feshedildiği savunmasını ispatlamıştır.