Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/27286 K.2016/2264

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı işveren yanında 01.09.2004 tarihinden 31.12.2008 tarihine kadar Rusya’daki inşaat şantiyelerinde alçıpan ustası olarak çalıştığını, müvekkilin bazen kısa süreliğine ücretsiz izinli olarak Türkiye ye gönderilse de çalışmaya hazır olarak beklediğinden çalışmasının sürekli ve aralıksız olduğunu, en son işten çıkarıldığı zaman 1200 dolar net ücret aldığını, ayrıca üç öğün yemek ve yatma hizmetinden faydalandığını, davalının tekrar işe çağıracağı vaadiyle gönderdiğini ancak uzun süre geçmesine ve tüm çabalarına rağmen işe başlatmadığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretinin davalı işverenlerden tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacının çalışmalarının kesintili ve proje bazlı olduğunu, son proje olan Metropolis Fit-Out projesinin bitmesi ile belirli süreli iş akdi gereğince Davacının görevinin bittiğini, Davacının isteği ve istifası ile iş akdinin sona erdiğini, iş akdinin tek taraflı ve haksız olarak değil, belirli süreli projenin bitmesi ile kendiliğinden bittiğini, kıdem ve ihbar tazminatı koşullarının oluşmadığını, yıllık izin ve hafta tatili ücretlerinin zaman aşımına uğradığını, davanın reddedilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin davalı işveren projenin tamamlandığını belirterek iş sözleşmesinin feshedildiği, çalışma süresi daha fazla olsa da, taleple bağlılık kuralı gereğince 3 yıl 11 ay 8 gün kıdem süresi üzerinden yasal hakların hesaplandığı, yıllık izinlerin kullandırıldığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının 42 gün yıllık izne hak kazandığı ve işverence izin kullandırıldığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle mahkemece resen 42 günlük izin ücreti alacağı hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. Ancak dosyaya sunulan bordolarda Aralık 2004 ve Ağustos 2005 aylarında yıllık izin adı altında tahakkukların yer aldığı ve aynı tarihlerde işçinin farklı şantiyelerdeki çalışmalarının iş bitimi sebebiyle sona erdiği anlaşılmaktadır. Her iki ödemenin de işçinin banka hesabına yapıldığı savunulmuş olmakla bu yönde gerekirse ilgili banka kayıtları getirtilmeli ve yıllık izin ücreti ödemeleri yapılmışsa, iş bitimi sebebiyle çıkışların verildiği dönemde yapılan ödemelerin karşılığı olan izin günleri hesaplamadan düşülmelidir. Bu konuda eksik incelemeyle karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç: