Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/27378 K.2016/128

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin maaşların gecikmeleri olarak ödenmesi sebebiyle müvekkili tarafından haklı olarak fesih edildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ücret alacağı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, kriz sebebiyle davacının maaşının geç ödendiğini ancak maaş alacağının kalmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının maaşlarındaki ödemelerin düzensiz olması sebebiyle iş akdini feshetmesinde haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek kıdem tazminatı ve ücret alacağı ile %35 indirimli olarak fazla çalışma ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma ücretinin kabulü uyuşmazlık konusudur.

HMK.’un 297. maddesinde de, verilecek hükümde tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin yer alması gerektiği açıkça vurgulanmıştır. Kararın gerekçesinde maddi olay saptanmalı, hukuki niteliği ve uygulanacak hukuki kurallar belirlenmeli, bu konuda gerekli inceleme ve delillerden sözedilmeli, hukuk kuralları somut olaya uygulanmalı ve sonunda hüküm kurulmalıdır. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Dosya içeriğine göre davacının çalıştığı işyeri havaalanı içinde olup, işyerine giriş-çıkışlar kayıt altına alınmış ve buna ilişkin puantaj kayıtları da dosyaya sunulmuştur. Hükme esas bilirkişi raporunda bu kayıtlara ve ayrıca tanık beyanlarına göre seçenekli fazla mesai ücreti ödemeler mahsup edildikten sonra tespit edilmiş, mahkemece kayıtlar esas alındığı gerekçede belirtilmesine ve kayıtlara göre fazla mesai ücreti 1.712,00 TL belirlenmesine rağmen, hüküm fıkrasında tanık beyanlarına dayalı olarak tespit edilen 6.438,-97 TL fazla mesai ücretinden % 35 oranında indirim yapılarak fazla mesai ücreti kabul edilmiştir. Hüküm ile gerekçe arasında bu yön itibariyle çelişki yaratılması usule aykırıdır.

3- Davacıya yapılan ödemelerin işçilik alacaklarından mahsubu noktasında da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

03.08.2012 tarihli 1.831,59 USD' ödemesinden bahsedilmemesi maaş (ücret) alacağı bakımından sonuca etkili değildir. Bu miktar “maaş” adı altında yatırılmış ise de davacının istemi de 2012 yılı Ekim ayı maaş alacağı olmakla yatan bu miktarın tarih itibari ile Ekim ayı maaşı olduğunu kabul etmek mümkün değildir.

Ancak, bilirkişi raporunda, davacının hesabına çeşitli tarihlerde yatırılmış olan toplam 260,00 USD'nin açıklamasız olduğu gerekçesiyle hesaplamada hiç dikkate alınmaması hatalıdır.

Zira, 260,00 USD'rin 200 USD'si 13.04.2012 tarihinde, 60,00 USD'si ise 16.05.2013 tarihinde davacının banka hesabına yatırılmış olup, davacı 2012 yılı Ekim ayı üret alacağını talep ettiğine göre Ekim ayından önce yatırılmış olan 200,00 USD'nin fazla mesai alacağından, diğer 60 USD'nin ise 2012 yılı Ekim ayı maaş alacağından mahsubu gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.