Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/29085 K.2016/1077

Davacı, ihbar tazminatı ile genel tatil ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili,davacının davalı şirket nezdinde 01.02.2013-06.11.2013 tarihleri arasında dağıtım görevlisi ve şoför olarak çalıştığını,aylık net 1100 TL ücret aldığını,iş akdinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek;ihbar tazminatı, fazla mesai ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş akdinin davacı işçinin devamsızlığı nedeniyle sona erdirildiğini, işyerinde mesainin 08.30-18.00 arası olduğunu, davalı şirkette pazar günleri ve bayramlarda çalışma yapılmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık tanık dinletme isteği reddedilen davalının savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığı noktasında toplanmaktadır.

27.03.2014 tarihli öninceleme duruşmasında davalı vekiline, tanıklarının isim ve adreslerini bildirmesi için iki haftalık kesin süre verildiği, verilen kesin süre içerisinde tanıkların isim ve adresleri bildirilmediği için davalının tanık dinletme talebinin 01.07.2014 tarihli celsede reddedildiği anlaşılmıştır. Ancak 27.03.2014 tarihli celsede davalı vekili hazır bulunmamakla beraber duruşma zaptının da davalı vekiline tebliği sağlanmamıştır.

Bu nedenle verilen kesin süre bakımından usule uygun davranılmadığı ve davalının savunma hakkının kısıtlandığı anlaşılmaktadır. Karar salt bu yönüyle hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: