Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/30036 K.2016/2484

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde müvekkiline uygulanan ve kişilik haklarına saldırı teşkil eden hukuka aykırı psikolojik tacizin ( Mobbingin ) tespitine, tecavüz nedeniyle uğranılan manevi yıpranma nedeniyle 30.000,00 manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının görev verilen tüm birimlerden benzer şikayetlerle ayrılmak istediğini, kendisine verilen görevlerin olağan koşullarına dahi itiraz ettiğini, müvekkili kurumun, davacı işçinin fiziksel koşullarına uygun bir çalışma ortamı sağlamak için azami gayreti gösterdiğini, ancak müvekkili kurumun tüm iyi niyetli çabalarına rağmen işbu tazminat davasının açıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davacının %40 oranında sürekli iş göremezlik raporunun bulunduğu ve bedensel engelli kadrosunda ...'de işe alındığı, davacının sağ elinin işlevlerini yitirmesi nedeniyle sağlık durumuna uygun işlerde çalıştırılmayarak farklı yerlerde ve sağlık durumuna uymayan işlerde çalıştırılarak davacıya talep ettiği özrüne uygun pozisyonlar verilmediği, kendisinin çalışabileceğini teklif ettiği işlerde çalıştırılmadığı, davacının bu uygulamalardan manevi açıdan zarar gördüğü,

özürlü vatandaşların kurum ve şirketlerde istihdam amacının özürlü kişilerin toplum içinde kendilerinin kabül ve takdir gördüğü ve hayata daha bağlı mutlu bir yaşam sürdürmelerinin amaçlandığı, oysa ki yapılan uygulamanın davacıyı topluma kazandırma ve hayata bağlılıklarını arttırma amacının aksine toplumdan uzaklaştırma, itilme ve hayata küstürme sonucunu ortaya çıkardığı, bu nedenle davacının uğradığı manevi elem ve acıyı giderebilmek için manevi ıstırapla orantılı şekilde takdiren 8.000,00 TL manevi tazminat miktarına hükmedilmesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, vekalet ücreti noktasında toplanmaktadır.

2014 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10. maddesinin (2.) bendi, “ Davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez.” hükmünü içermektedir.

Somut olayda, kısmi redden dolayı karşı taraf lehine hükmedilcek olan vekalet ücreti davacı lehine belirlenen vekalet ücretini geçemeyeceğinden, davalı lehine, davacı için belirlenen 1.500,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken AAÜT'nin 10.maddesine aykırı biçimde bundan daha yüksek miktarda vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2 maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın (5.) bendinin hükümden çıkartılarak yerine,