Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/30136 K.2016/2569

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkili davacının davalı işyerinde 26.02.2006 - 19.03.2013 tarihleri arasında satış personeli olarak çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, son bir yılda işten çıkması için baskı yapıldığını, bu amaçla İstanbul’dan ............ne nakledildiğini, baskı nedeniyle çıkışının istifa olarak nitelendirilemeyeceğini iddia edilerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ve tatil çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; müvekkili davalıya ait işyerinde 18.04.2006 - 19.03.2013 tarihlerinde çalışan davacının istifa ederek ayrıldığını, istifaya yönelik baskı iddiasının gerçek olmadığını, davacının Kocaeli’nde görevlendirilmesinin tüm ülkede 70’den fazla şubesi olan müvekkili açısından olağan olduğunu, kaldı ki davacının istifa tarihinde İstanbul’da görevli olduğunu, aylık brüt 1.200 TL ücret ile mağaza müdürü olarak 6 gün 8.30-18.00 ya da 12.30-22.00 saatlerinde mesai yaptığını, mağaza müdürü olarak kendi çalışma saatlerini ayarlayabilecek konumda olduğunu, çalışılan genel tatiller karşılığı izin kullandırıldığını, hafta tatili kullanmadan çalışmanın hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, yıllık izinlerin eksiksiz kullandırıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ve genel tatil çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş akdinin feshi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı istifa dilekçesinin baskı altında alındığını iddia ederek tazminatlarını talep etmiş, davalı işveren davacının istifaen ayrıldığını savunmuştur.

Davacı tanıkları davacının fazla mesai yaptığını, görev yerinin değiştirildiğini ve istifaya zorlandığını beyan etmişlerdir.

Mahkemece, davacının 2 yıl kadar ........nde görevlendirildiği, ancak iş sözleşmesinin sona erdiği tarihte İstanbul’da çalıştığı, davacının çok uzun saatler çalışmaya zorlanmasına rağmen tanık anlatımları ile kanıtladığı şekilde fazla çalışma ücretlerinin ödenmediği ve bu şekilde istifaya zorlandığı, bu durumun istifa olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç hatalıdır.

Davacının 19.03.2013 tarihli istifa dilekçesi ile ayrıldığı sabit olup, tanık anlatımlarından davacının fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesini 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/II. maddesine göre haklı nedenle feshettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının kıdem tazminatı talebinin kabulü yerinde ise de, haklı da olsa iş sözleşmesini fesheden taraf ihbar tazminatına hak kazanamayacağından bu talebin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: