Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/30616 K.2015/503

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili,davacı işçinin 01.09.2010 – 16.04.2013 tarihleri arasında Ürün Müdürü olarak davalı işyerinde çalıştığını, davacı işçinin iş akdinin haklı ve geçerli bir neden olmaksızın sona erdirildiğini, fesih sebebinin sık sık rapor aldığı iddiası olmadığını, raporlara ilişkin açıklama yapmayı reddetmesi olduğunu, fesih bildiriminde iddia edilen tüm hususların gerçek dışı olup, yapılmak istenen personel değişikliğine kılıf uydurulmaya çalışıldığını, davacı işçinin bahse konu olayla ilgili savunmasını raporlu olmasına rağmen verdiğini, savunma isteminden hemen sonra rapor aldığı iddiasının doğru olmadığını,

kendisinden 28.01.2013 tarihinde savunma istendiğini, davacının ilk raporunu 21.01.2013 tarihinde aldığını, raporlu olduğu sürece ne şirketi aradığı ne de işleri reddettiği iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacının iş akdinin haksız ve geçerli neden olmaksızın sona erdirilmesi sebebiyle huzurdaki davayı açmak zaruretinin doğduğunu belirterek; müvekkilinin işe iadesine, mahkeme kararının kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar doğmuş bulunan ücret ve diğer tüm haklarının müvekkiline ödenmesine,

davalı şirketin işe kabul etmeme halinde müvekkilinin davacının iş akdinin tazminatsız sona erdirilmesi dikkate alınarak 8 aylık maaş üzerinden tazminat ödemesine, dava giderleri ve avukatlık ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmektedir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı işçinin 01.09.2010 – 16.04.2013 tarihleri arasında Ürün Müdürü olarak görev yaptığını, davacı işçinin iş akdinin “Şirket kaynaklarının gereksiz yere kullanılması sebebiyle kendisinden savunma talep edilmesinin ardından farklı hastalıkların bulunduğu iddiasıyla 11 ayrı sağlık raporu alması ve şirkete toplamda 71 günlük rapor sunması sebebiyle bu konu hakkında açıklama talep edilmesi, davacının ise talep yazısını almaktan imtina etmesi,

açıklama sunmaması” üzerine 16.04.2013 tarihinde 4857 sayılı iş kanununun 25/II maddesi uyarınca son verildiğini, davacının şirket kaynaklarını gereksiz yere kullandığını, şirketi zarara uğrattığını, kendisinden konu hakkında savunma talep edildiğinde ise mahkemede ispat etme hakkından bahsederek konu hakkında açıklayıcı beyanda bulunmadığını, davacı işçinin asıl amacının istifa olduğunu, 8 maaş tazminat vermesi halinde istifa edeceğini aksi halde şirket hakkında çok şey bildiğini, şirketi sağlık

bakanlığına şikayet edeceği tehdidinde bulunduğunu, 8 maaş tazminat verilmemesi halinde rapor almaya da devam edeceğini bildirdiğini, dava dilekçesinde yer alan tüm iddiaların asılsız ve gerçeğe aykırı olduğunu belirterek; davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğinin tespitine, işe iade talebinin reddine, yargılama masrafları ve vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmektedir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosya kapsamından, davacının iş akdinin yeni personel değişikliğine kılıf uydurmak için feshedildiğini iddia ettiği, davalının ise davacının, fesih tarihinden geriye doğru son üç ay içinde çeşitli tarihlerde toplamda 71 gün rapor aldığı, davalı tarafından bu kadar çok rapor almasının nedeniyle ilgili olarak savunma istendiği, davacının ise savunma yapmaktan imtina ettiği, bunun üzerine iş akdinin bu kadar çok rapor almasının sebebi ile kendisinden açıklama istendiğinde açıklama yapmaktan imtina etmesi nedeniyle özen ve sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı gerekçesiyle haklı nedenle feshedildiğinin savunulduğu anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının 21/01/2013 tarihinden başlayan ve değişik süreler içeren toplam 71 gün rapor aldığı, işyerinde ürün müdürü olarak çalışan davacının kimi peş peşe olan raporlu hali nedeniyle iş akışının bozulduğu, ve bu halin işyerinde olumsuzluklara yol açtığı ve fesih geçerli nedene dayandığı anlaşıldığından davacının işe iade talebinin reddi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.