Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/30896 K.2016/3702

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalıya ait işyerinde 27/09/2008-31/05/2011 tarihleri arasında şoför ve diğer yardımcı hizmetler görevlisi olarak çalıştığını, fazla mesai ve yıllık izin ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş akdinin haklı olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai, asgari geçim indirimi alacağı ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının sefer sonrası yolcu ile kavga etmesi nedeniyle iş akdinin haklı olarak feshedildiğini, davacının ihtarname göndermek suretiyle istifa etmiş sayıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle toplanan deliller, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde;davacının, davalı iş yerine bağlı olarak davalı şirkette şoför ve diğer yardımcı hizmetler personeli olarak çalışmakta iken çalışma koşullarının ağır olması, fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesini haklı olarak feshettiği ve İstanbul Bölge Çalışma Müdürlüğü tarafından düzenlenen 29.04.2011/34 tarih sayılı iş müfettişi raporunda "çalışanların takiplerinin sadece giriş çıkış saatlerinin baştan yazıldığı, yanında imza atmaya müsait devam çizelgesi bulunduğu, çalışma saatlerinin 07.00-16:00 ,16:00-07:00 olduğu,

iş yerinde iki haftada bir 3 saat fazla çalışma yapıldığı ve fazla mesai ücretlerinin ödenmediğinin" bildirildiği, işten çıkış bildirgesinde belirsiz süreli iş sözleşmesinin işçi tarafından feshi (istifa) "03" kodunun bildirildiğinin anlaşıldığı,fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle davacının iş sözleşmesini feshetmekte haklı olduğu kanısına varıldığı, kıdem tazminatının kabulüne, bilirkişi raporuna göre hesaplanan fazla mesai alacağından takdiren %30 indirim yapılarak kabulüne, davacının kullanılmamış yıllık izni olmadığı,

ücret ve asgari geçim indirimi alacaklarının ödenmiş olduğundan, yılık izin,ücret ve asgari geçim indirimi alacaklarının reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında fazla mesai ücreti alacağının hesabı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta davacı tanıkları cumartesi dahil haftanın 6 günü çalışıldığını beyan etmiştir.Bilirkişi raporunda ... Bölge Çalışma Müdürlüğü iş müfettişliği raporunda,çalışanların giriş-çıkış saatlerinin baştan yazıldığı,iş yerinde yapılan incelemede iş yerinde çalışma saatlerinin 2 vardiya halinde 07:00-16:00,16:00-7:00 şeklinde olduğu,iş yerinde 2 haftada bir 3 saat fazla mesai yapıldığını ve ücretlerinin ödenmediği,tanıkların davacının fazla mesai yaptığını doğrular nitelikte beyanda bulunmaları birlikte değerlendirildiğinde haftanın 5 günü 55.5 saat fazla çalışıldığı dolayısıyla 55.5-45=10.5 saat fazla çalışma yapıldığı hesap edilmiştir.

Davacı tanıkları... ve davacı tanığı ... beyanlarında cumartesi ve pazar günleri de çalışıldığını beyan etmiştir.

Bilirkişi raporunda davacının fazla mesai hesabında iş müfettişliği raporunda çalışanların giriş-çıkış kayıtlarının baştan yazıldığının belirtildiği tanık beyanları doğrultusunda hesaplamanın yapıldığı ifade edilmiştir. Davacı tanıkları cumartesi dahil olmak üzere haftanın 6 günü çalıştıklarını belirtmelerine rağmen haftanın 5 günü üzerinden fazla çalışmanın hesap edilmesi hatalıdır.

3-Mahkemece ücret ve asgari geçim indirimi alacağı dava açıldıktan sonra ödendiğinden davanın konusuz kalması nedeniyle hüküm verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ücret ve asgari geçim indirimi alacaklarının reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: