Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/31403 K.2014/33072

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işverene ait Kafika adlı 5 katlı kafeteryada ön muhasebe, organizasyon pazarlama ve müşteri bulma işleri ile ilgili görev almak üzere 16/08/2007- 27/05/2011 tarihleri arasında 2000,00 TL aylık ücret ile çalıştığını, toplam 20.000,00 TL alacağı olduğunu, primlerinin asgari ücretten ödenmesi nedeniyle ÇSBG'na yaptığı başvuru sonucu 21.201,48 TL maaş farkı ihbar ve kıdem tazminatı olarak 36.970,00 TL alacağı bulunduğunun belirtildiğini, sözleşmede prim ödeneceği yönündeki düzenlemeye karşın primlerinin ödenmediğini, genel tatil günü ücretlerinin ödenmediği,

hafta arası 11,00-24.00, Cuma ve Cumartesi 04.00'a kadar çalıştığını fazla çalışma ücretinin ödenmediğini iddia ederek fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması koşuluyla, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ücretleri ile prim alacağı ve maaş alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ve H.. İ..'nin müvekkili şirkette 16/08/2007 tarihinde belirli süreli iş sözleşmesi ile Kafika isimli yerin kâr ortaklı işletme müdürü olduğunu, bu sözleşmenin sona erdiği 16/08/2010 tarihine kadar H.. İ.. ile birlikte kâr ortaklığının devam ettiğini, sözleşme gereği sigorta kaydının yapıldığını, işletenlerin 4.000,00 TL aylık ödeme yapmasının kararlaştırıldığı, sözleşmenin 7/3. Maddesinde kâr payı ortaklığı nedeniyle İş Kanunu'ndan kaynaklı işçilik alacakları talep etmeyeceğinin kararlaştırıldığını, davacının 24/08/2010 tarihinden itibaren şirkete gelmediğini, ancak H.. İ.. tarafından çalışmış gibi kayıtlarda gösterilmeye devam ettiğini, davacının taleplerinin hiçbirinin yasal dayanağının bulunmaması nedeni ile davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı ile davalı arasındaki kurulan ilişkinin İş Kanunu'nun 2. Maddesi anlamında bir ilişki olmadığı, davacının 16/08/2007 tarihinde belirli süreli iş sözleşmesi ile Kafika isimli yerin kâr ortaklığı işletme müdürü olduğu, bu sözleşmenin son bulduğu tarihe kadar H.. İ.. ile birlikte kâr ortaklığının devam ettiği, bu anlamda taraflar arasındaki ilişkinin İş Kanunu anlamında bir iş ilişkisi olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki ilk sözleşmeye göre davacının kâr payı ortağı olduğu anlaşılmakla yerel Mahkemenin bu sözleşmenin kapsadığı dönem itibariyle taraflar arasında hizmet ilişkisinin bulunmadığı yönündeki kabulü doğrudur.

Ancak, taraflar arasında düzenlenen 24/08/2010 tarihli ikinci sözleşmeye göre davacının sabit ücret (+) prim karşılığında hizmet ilişkisi ile çalıştığı ve birinci sözleşmede tanınan hak ve yetkilerin bu sözleşme ile kaldırıldığı gözönüne alındığında işbu ikinci sözleşmeyle çalışmanın hizmet akdi niteliğinde olduğunun kabulü ile taleplerle ilgili olarak bir karar verilmesi gerekirken tüm çalışma dönemi ile ilgili olarak davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç: